Songül Gülşen

Gözlerinden, Gözlerinden öperim. Bir umudum sende, Anlıyor musun?
Reklam
Öyle yıkma kendini, Öyle mahzun, öyle garip… Nerede olursan ol, İçerde, dışarda, derste, sırada, Yürü üstüne üstüne Tükür yüzüne cellâdın, Fırsatçının, fesatçının hayının… Dayan kitap ile, Dayan işi ile. Tırnak ile, diş ile, Umut ile, sevda ile, düş ile. Dayan rüsva etme beni.
Bilgisizlerin cahillikleri yüzünden, söylenmesi gereken nice renkli düşünceler gönüllerde kalmaya mahkûm olur.
Bütün sevinçler sonunda kedere, bütün kederler sonunda neşeye, bütün konuşmalar da sonunda sükûta varırdı.
Sevgi gittiğim yerde mi, geldiğim yerde miydi? Sevgiyi nerede aramalıydım; kaybettiklerim de mi, bulacaklarımda mı? 
Reklam