“Peki, ya çarpışmak istemeyenler? Durdurabilirler mi savaşı?”
“Bilmiyorum.”
Yine pencereden dışarı baktı. Yüzüne baktım.
“Şimdiye dek hiç durdurabilmişler mi?”
“Hiçbir şeyi durdurabilecek bir düzene girmiş değiller. Düzene girdikleri zaman
da önderleri onları satıyor zaten.”
Kendim dışında birine öyle muhtacım ki şimdi. Biter sanıyor insan, insanın insana muhtaçlığı geçer bir gün, uzun yıllar yalnız kaldığında, yeter sanıyor kendine ama işte, yetmiyor, bitmiyor.