"Ama yalnız bir yaşamda, bir başka ruhun sizinkinin yanına damladığı ender anlar vardır, yıldızların senede bir defa yeryüzüne sürünüp geçmesi gibi. Daidolas da benim için öyle bir takımyıldızdı."
Yine de orada diz çökmüşken bir ses duydum. Ses değil ama bir tür sessizlik, bir şarkıdaki notalar arasındaki boşluk gibi hafif bir uğultu. Solup havaya karışmasını, zihnimin kendini düzeltmesini bekledim. Ama sürdü.