Yazarımızın bu kitabından bazı şeyleri, bazı konuları fazla uzattığını düşünmekle beraber yine de kitabı sevdim. Kitabın geçtiği sokakları ertesi gün dolaşırken karakterlerin hissettiklerini veya köşe başından çıkma ihtimallerini düşündüm.
Moda ve Moda’da geçen kitapların yeri her zaman bende farklı olacak gibi hissediyorum.
Oyunbaz - Wulf Dorn
Türü: Gerilim
Sayfa : 382
#kitapyorumum
Yazardan okuduğum ikinci eser olan bu roman; gerilim ve gizemin birleşiminden oluşuyordu. Bu eser sizi bir katilin zihniyle buluşturuyor. Şüphe, paranoya ve gerilim tutkusunu okuyucuya sunuyor.
Açıkçası ben tansiyonu çok yüksek bir eser olarak nitellendirmem. Evet kendini okutuyor, bazı noktalarda ters köşeler var. Ama gerilime doydum ya da katille kaçma kovalamaca oynamak bana çok büyük bir keyif verdi diyemem.
İlk bölümlerde verilen ipuçlarıyla saplantılı aşığın karakterin etrafında olduğunu düşünüyorsunuz. Ama sonrasında şüphelendiğiniz herkesin aslında o saplantılı aşığın bir kurbanı olduğunu görüyorsunuz.
Kitabın sonunda ters köşe olduğumu kabul etmem gerekiyor; çünkü katilin asla o kişi olacağını tahmin etmemiştim. Bu açıdan da yazar okuyucuyu şaşırtıyor. Ama sonunun da tatmin ettiğini söyleyemeyeceğim daha kanlı ve daha vahşet dolu bir son isterdim.
Yazarın anlatım dili akıcı eser daha çok diyaloglardan oluşuyor bölümler kısa olduğu için de okunma kolaylığı sağlıyor. Gizem, gerilim ve ipuçları toplamayı seviyorsanız bu esere bakabilirsiniz.
Okuyacaklara şimdiden afiyet olsun
#alıntı
“Öncesinde ne kadar mutlu olduysan, Kaybettiğinde o ölçüde canın yanar. Günün birinde bu mektup eline geçtiğinde sen ve ben büyük acılar çekmiş olacağız ve bu acılar tarifsiz boyutlara ulaşacak. İşte sen o an, gerçek aşkın anlamını ve bu dünyada hiçbir şeyin rastlantı eseri olmadığını kavrayacaksın. “
“Gözlemleyen kişi kontrolü kaybetmez ve kontrolü kaybetmeyen kişi her zaman çok önemli şahsiyetlermiş gibi ortalıkta dolaşan kibirlilerden çok daha üstün insanlar olurlardı.”
“Kadının sırtındaki yük adeta devasa bir buz parçasıydı. Papaz bu buzu, kafesin karanlık tarafından hissediyordu.”
#konusu
Psikiyatr
Hangi tür kitapları seviyorsun?
🔎 Polisiye
💕 Romantik
🚀 Bilim Kurgu
🏰 Fantastik
📖 Klasik
🧠 Kişisel Gelişim
🏛️ Tarih
😱 Gerilim
Hadisələr 1960-cı illərdə Parisdə cərəyan edir. Baş qəhrəmanımız Moiz (Momo) adlı 11-12 yaşlı yəhudi bir oğlandır. Momonun həyatı çox kədərlidir: anası onu atıb gedib, atası isə soyuq, sevgisiz və depressiv bir adamdır. Evdə sevgi görməyən Momo vaxtını küçələrdə keçirir.
Həmin küçədə hamının "ərəb" dediyi (əslində türk olan), küncdəki baqqal dükanını işlədən Müsyö İbrahim adlı müdrik bir qoca yaşayır. Momo hər gün bu dükandan nəsə alır, bəzən də gizlicə oğurluq edir. Müsyö İbrahim hər şeyi görsə də, uşağı mühakimə etmir, əksinə, ona sevgi və anlayışla yanaşır. Zamanla bu iki fərqli nəslin və fərqli dinin nümayəndəsi arasında çox dərin bir ata-oğul bağları və dostluq yaranır.
Müsyö İbrahim sufizm fəlsəfəsinə inanan bir müsəlmandır. O, həyatda hər çətinliyə düşəndə, ya da Momoya bir nəsihət verəndə həmişə deyir: "Mən bunu Qurandan bilirəm."
Müsyö İbrahim dini insanları ayırmaq üçün yox, birləşdirmək və Momoya həyatı sevdirmək üçün bir vasitə rənginə çevirir.
Müsyö İbrahimin Momoya öyrətdiyi ilk və ən böyük dərs gülümsəmək olur. O, Momoya deyir ki, gülümsəmək sadəcə xoşbəxt olanda edilən bir şey deyil, o, insanı xoşbəxt edən bir "silahdır". Momo gülümsəməyə başlayanda ətrafındakı insanların, məktəbdəki müəllimlərin, hətta həyatın ona qarşı baxışının necə dəyişdiyini görür.
Momonun atası intihar etdikdən sonra Müsyö İbrahim Momonu rəsmən övladlığa götürür. Onlar köhnə bir maşın alıb Parisdən çıxırlar və Müsyö İbrahimin gəncliyinin keçdiyi yerlərə — Türkiyəyə (Anadoluya) doğru uzun bir səyahətə başlayırlar.
Bu səyahət əslində Momonun uşaqlıq travmalarından qurtulub mənəvi cəhətdən böyümə yoludur. Yol boyu fərqli ölkələrdən, kilsələrin, məscidlərin yanından keçirlər. Müsyö İbrahim Momoya hər dinin daxilində eyni mənəvi gözəlliyin olduğunu göstərir. Sonda Anadoluya
Müsyö İbrahim və “Quran”dakı çiçəklərEric Emmanuel Schmitt · Modern mini klassika · 20216,4bin okunma
Yazarin Tomris Uyar hayranligi ve bir nevi iç dokme anlaminda sohbet tarzinda yazilmis, kendinizden bir seyler bulabileceginiz sicacik bir kitap. Icinde ikinci yeni doneminden esintiler bulabileceginiz, o donem icin anlatilarin, roportajlarin ve gorsellerin oldugu bir kitap. Tomris Uyarin gun dokumunue karsilik yazarin ic dokumleriyle harmanlanmis bir eser. Donem merak edenler icin satir aralarindan bilgi edinebiliyorsunuz.
Fransız edebiyat devlerinden biri olan Alexander Dumas'ın eseri Monte Kristo Kontu, edebiyat tarihinin en kusursuz, en ince ince işlenmiş intikam planını anlatır. Hikaye, genç ve başarılı bir denizci olan Edmond Dantès’in, tam da hayallerine kavuşacağı gün en yakın gördüğü insanların ihanetine uğrayarak zindana atılmasıyla başlar.
Funda'dan...
Zamanından Önce Açılan Kapı: Kırk Oda ve Kalemimin Doğum Belgesi
1000Kitap’ta paylaştığım kendime has aforizmaları, uzun edebi metinleri okuyanlar bazen şaşırarak soruyorlar: "Bunlar gerçekten sana mı ait?" Evet, bir bamyaya bile methiye düzecek, alelade görünen bir nesnenin arkasındaki o derin felsefeyi görecek kadar bana ait... Bugün bu kendime has yazıların, bu sıradışı bakış açısının ve gerilim tutkumun nereden geldiğini merak edenler varsa, onları ortaokul yıllarıma, bir okul kütüphanesinin tozlu raflarına götürmek isterim.
Ortaokul sıralarındaydım. Ne bir rehberlik eden vardı ne de yaş uyarısı yapan... Kütüphaneden tamamen tesadüfen, bilinçsizce ve yaşımın çok üzerinde bir kitap alıp çıktım: Murathan Mungan’ın Kırk Oda’sı. Aslında yetişkin edebiyatına ait olan bu ağır, tekinsiz ve psikolojik gerilim yüklü eserin kapısını, o çocuk yaşımda araladım.
Kitapta "Mavi Sakal" lakaplı o adamın kırk odalı sarayını okurken, çoğunluğun gördüğü o fiziksel masal ögelerinin çok ötesine geçmişti çocuk zihnim. O adamın, sarayına hapsedip üzerlerine kapılar kilitlediği kadınları sadece fiziksel olarak kesip biçtiğini değil; onların meraklarını, özgürlüklerini, benliklerini ve ruhlarını odalarda parça parça ederek nasıl "manevi cinayetler" işlediğini o yaşta hissetmiştim. Her karısının bir "suçundan", yani erkeğin otoritesine biat etmeyip kendi sınırlarını çizme arzusundan dolayı nasıl manevi olarak yok edildiğini gördükçe, çocuk kalbime hayatın ilk büyük sızısı düşmüştü.
Bugün geriye dönüp baktığımda anlıyorum: Bendeki o adalet arayışı, kadın dayanışmasına olan sarsılmaz inancım ve feminizm bilincim, o Mavi Sakal’ın şatafatlı hapishanelerinde ruhu nefessiz bırakılan kadınların feryadını o yaşta duymamla başlamış.
Dahası, bugünkü yazın dilimin sırrı da o odalarda gizli.