Stefan Zweig'ın ilk okuduğum, daha önce neden okumadım diyerek kendime kızdığım kitabı.
Kitap, tanıtım bülteninde de bahsedildiği gibi bir psikolojik roman ve Freud'un öğretisine ilgi duyan Zweig'in psikolojik tahlillerle olayları süslediği, asla sıkmayan, kimi zaman karşı görüşte bile olsanız o mükemmel tahlillerden sonra sizin sorgulamayı bırakıp aynı görüşte olmanızı sağlayacak kadar güçlü bir roman.
Bu romanla beraber Zweig hayranlığım başlamıştır desem hiç de abartmış sayılmam. Defalarca yerde cümlelerin altını çizip,onlar hakkında düşünmemi sağladı yazar.İnsanların duygularına dokunmayı hedefleyen bir yapısı var ve bunu yaparken de olayları hiç saptırmamış.
İncelememin kapanışını, kitabın son cümlesiyle tamamlıyorum: Vicdan anımsadıkça, hiçbir suç unutulmaz!