“madem buradayım, öyleyse burada parlayayım” çiçekleri var saçlarımda bu aralar. çünkü öyle istedim. öylesini yakıştırdım, başka hiçbir neden aramadan. keyif ve neşe arasında bir yer olsaydı orası burası olurdu. keyif ve neşenin arasındayım.
birinin benim hakkımda “onunla birlikte yürümek iyi gelir” diye düşünmesi ve bunun aynı anda benim de aklıma düşmesi baharın ilk günü gibi bir şey. kimse kimseyi ikna etmeye çalışmadan ve peşinden sürüklemeden. yan yana. aynı içtenlikle. baharın ilk çiçekleriyle aynı havada.