Zaman insanın en değerli hazinesidir bence, israf edilmemeli. Madem hepimiz bir gün ölüp gideceğimizi biliyoruz, öyleyse bir an önce hedefe kilitlenmeli ve hayattan ne istediğimzi bilerek yaşamalıyız.
Genelde ruh sağlığı en yerinde olan insan bile çoğu zaman yarımdır. Bunu genelde hep hissederiz ama bilinçli bir yorum yapamayız. Bu yarım hissedişe hep bir bahane buluruz. Şu da yok ondan bu olsaydı şöyle olurdu gibi. İnsanlar kendilerine eş seçerken bile genellikle bazı şeyleri hep atlarlar. Güzel mi, iyi huylu mu, beni seviyor mu, dürüst mü, eğitimi nedir gibi önemli ama çok yetersiz bilgilerle hareket ederler. En önemli şey kişinin tarihidir. Çünkü tarih hep tekerrür eder.
Kar bir başka hissettirir insana kendini. Geçmişte oradadır, gelecek de...Hayatın tadı kadar ölümün soğuk nefesi vardır bu beyazlığın içinde. İsteseniz baktıkça hayatın mayhoş tadını bulursunuz, isterseniz yalnızlığı ve çaresizliği görürsünüz.