Akıcı anlatımıyla beni nereye sürüklediğini bilmediğim hikayenin son sayfalarında gözüm karardı, tekrar okudum sanki gerçekliğine inanmıyormuşçasına. Hala kalbimde bir ağırlık hissi var; bir süre zihnimde süzgeçten geçireceğim. Bu kitaptan bağımsız Livaneli okumanın en güzel yanı ustaca yazılmış kurguda ciddi bir tarihsel, kültürel, siyasi, sosyal birikimin yansıtılmış olması…
“Ona göre hayvanlarla insanlar arasında temel tarihsellik farkı vardı. Hayvanların tarihselliği yoktu; dün ve bugün arasında bir fark hissetmezlerdi. Bu tarihsel bilinç insana özgüydü ve hayvanları kıskanmamız için bir sebepti. İnsanın geçmişini araştırması acı veren bir deneyimdi. Mutlu olabilmenin tek şartı “unutmayı” başarabilmekti.