Gizem T
@gzmgrcn
“Okuyorum öyleyse varım.”
1992
31 okur puanı
Temmuz 2025 tarihinde katıldı
Şu anda okuduğu kitap
İnanılmaz
O kadar güzel ki… yani o kadar güzel bi kitap ki. Eklenecek söylenecek hiçbir şey yok. Dönem kitabı seviyorsanız kesinlikle okumalısınız. Her ne kadar yazar sonuna not ekleyip kurgu olduğunu belirtse de ben gerçek olduğuna inanmak istiyorum.
0-30p: Kontrollü okuyucu 📖
40-70p: Hafif bağımlı 👀
80p+: Geçmiş olsun, kitaplar seni ele geçirmiş 😅
Sinan enginin sesiyle VASATIN ÜSTÜ
İlk söylemem gereken şey insanı hiç yormayan bir kitap. Ben böyle kitapları şu şekilde tanımlıyorum: çerez kitap. Yani, hafif bir dili var. Okurken insanı yormuyor. Kısa cümleleri var. Hikaye usul usul akıyor.
Ama çerez kitapların da kötü yanları var tabii ki. Sana çok bir şey katmıyor. Romantik komedi gibi düşünün yani. Keyifli ama boş.
SPOILER
Konu güzel başlıyor. Gerçekliğe oturtmak için paralel evrenlerden kuantumdan falan söz edilmiş. Ama olayın bütünü çok uzatılmış bence. Yani bu kadın pişmanlıklarının çok da mühim bişey olmadığını anlamak için 10-20 hayat yaşamak zorunda değildi ki. Bunu 4 bilemedin 5. de anlarsın zaten. Bir de ben sonuca 3 sayfada bağlanan kitapları pek sevmiyorum galiba. Okudum okudum okudum okudum 3 sayfada sonuca bağlanıp bitti.. eee yani? Hani benim kafamın içindeki soruların cevapları?
Neyse yine de çerez kitap kategorisinde olduğu için çok sorgulamıyorum. Herkesin ben çok beğendim harika bi kitap düşüncesine de o kadar katılmıyorum. Boş zaman varsa okunur yoksa gerek yok diyerek bitiriyorum.
bilemiyorum Altan...
Bu kitabı iki kitapla birlikte almıştım. Hikayem de paylaştığım da herkes önce bunu okumam gerektiğini söyledi. Çok acı dolu bir roman olduğundan bahsettiler. Belki de onlar için öyleydi bilmiyorum. Ama benim için bir Anadolu kadını hikayesi gibi. Daha somut bir şekilde anlatmam gerekirse; anneannem Fugui’den daha fazla acı çekmiş, daha çok şeyle yüzleşmiş biri. O yüzden kitap bana hiç de o kadar acıklı gelmedi. Bu konuyu eşimle konuştuğum zaman bana şöyle bir cümle söyledi direkt onun cümlesi ile incelememi bitireceğim:
- Onların trajedisi, bizim dramımızdır. 
Ataerkil düzen içinde yaşanabilecek en kötü OLAY
İlk defa annie ernaux kitabı okuyorum. Şöyle söylemeliyim çok çarpıcı, sarsıcı. O yıllarda olanları böyle anlatması, kadının değersizliği ve çaresizliği, yasaların erkekler için yazılması falan. Ne hissedeceğimi tam olarak bilemiyorum. Bu kitabı daha detaylı incelemeyi belki sonradan yaparım. Sadece düşük yapan, yakın zamanda kürtaj olan ve lohusa dönemindeki kadınlara tavsiye etmiyorum. Bazı cümleler sizdeki herhangi bir duyguyu tetikleyebilir çünkü.
SPOILER!!
Yani.. yani…
Tamam bu eserin neden klasikler arasına girdiğini anlayabiliyorum. Herkesin idama, infaza alkış tuttuğu bu toplulukta birinin mahkumun ağzından bir kitap yazması kesinlikle klasikler arasına girecek bir olay. Mahkumun duygu yoğunluğunu, kafa karışıklığını, bağışlanma umudunu çok güzel anlatmış. Kızıyla buluştuğu zamanda kızının onu daha ölmeden unutmuş olması detayı çok acıklıydı evet. Ama beni aşırı etkileyen duygularımı sorgulatan bir kitap değil. Victor hugo yazmasaydı okur muydum… SANMAM.