Gözde
@gzzddee
O halde git de ekmeğini neşe içinde ye, şarabını keyifle iç!.. Hayatı, sevdiğin kadınla geçir, senin bu boş hayatın elverdiği sürece… Çünkü bu, senin hayattaki payındır, yeryüzünde yaptığın işteki payındır… Yapabildiğin her şeyi iyi yap. Çünkü gideceğin cehennemde ne iş ne sanat , ne akıl ne bilgelik var.”
Sayfa 46
Güneş ışığının değdiği her yerdeki bütün aktiviteleri gözden geçirdim; inanın ki, hepsi de boş ve acıydı…
Sayfa 40
Benim sorum, yani beni elli yaşında intihar düşüncesine sürükleyen soru, en aptal çocuktan en bilge ihtiyara kadar her insanın ruhunda var olan en basit soruydu, yani gerçekten kendimde gördüğüm kadarıyla, onsuz hayatın mümkün olmadığı soru. Soru, şundan ibaretti: “Bugün yaptığım, yarın yapacağım şeyin sonucu ne olacak, bütün hayatımın sonu ne olacak?”
Başka türlü söylemek gerekirse, bu soru şöyle de ifade edilebilir: “Niçin yaşıyorum? Niçin arzuluyorum? Niçin çalışıyorum?” Ya da şöyle dile getirebilir bu soru: “Hayatımda kaçınılmaz olan ölümle yok olmayacak bir anlam var mıdır?”
Sayfa 32
Ne istediğimi kendim de bilmiyordum. Hayattan korkuyordum, ondan kaçıyordum ve her şeye rağmen ondan yine de bir şeyler ümit ediyordum.
Sayfa 26
Ama hayat değildi bu, çünkü beni zihnen tatmin edecek bir arzum yoktu. Bir arzum olduğunda, onu gerçekleştirsem de gerçekleştirmesem de bir şey değişmeyeceğini önceden biliyordum. Hakikat şuydu: “Hayat anlamsız bir şeydir.” Bir uçuruma gelmiştim ve önümde yok oluştan başka bir şey olmadığını çok iyi görüyordum.
Sayfa 25