“Donup kalmış bedeninin içinde de akıl almaz bir güç barındırıyordu; bu Haendel’in iradesiydi, varlığının ilksel gücüydü, o yıkıcı darbe buraya dokunamamıştı ve bu güç, ölümlü bedenin içindeki ölümsüz yanın yitip gitmesine izin vermeyecekti.”
“Heyecanlandığı zamanlarda inanılmaz biçimde parlayıp sanki etraftan yansıyan ışığı değil de tıpkı güneş ya da mum gibi kendi içindeki ışığı yayıyor gibiydi. Lakin olağan halindeyken oldukça donuk, bulanık, puslu bakışları vardı. Uzun zaman önce defnedilmiş cesedinki gibi.”