Konusuna bayıldığım bir kitapla karşınızdayım. Film gibi bir kitaptı. İçinde mitolojik ögelerin bolca olduğu, çıtır çerezlik bir kurgu düşünün. Hatta yazar, sadece olay odaklı yazmış. Kitabın temposu hiç düşmeden, akıcı bir şekilde okuyabiliyorsunuz.
5 arkadaş; birbirine derinden bağlı, hatta o kadar bağlılar ki en büyük korkuları birbirlerini koruyamamaları....
Hades, Afrodit, Athena, Artemis, Poseidon tanrı ve tanrıçaların kızları olan yarı tanrıların bir kehanette Zeus'u yeneceği söylenince, Zeus'un en büyük düşmanları haline geliyorlar.
Kızları koruyan aileleri, Ares'in Oğulları tarafından korunuyorlar. Ama yine de başlarına gelmeyen kalmıyor.
Kitabın finalinde çok şaşırdığımı belirtmeliyim. Kesinlikle beklenmedikti. Sonrasında tekrardan beklenmedik oldu. Şok üstüne şok yaşadım. Kitabın devam edecek olması güzel, çok havada kalmıştı final. Daha Zeus ile olan savaşları merak ediyorum. Bu kitapta, kurulan bağlar ve karakterleri tanımak ön plandaydı. İkinci kitabın daha çok olaylı olacağını düşünüyorum.
Sadece ufacık bir eleştirim olacak, aslında eleştiri de değil. Biraz daha mekan ve olay tasviri istiyordum. Kurgunun nesnelleşmesi için ihtiyacım vardı. Ancak film gibi yazılmış olduğu için, gözümde canlanması da kolay oldu. Orası da ayrı mesele
Serinin ikinci kitabını merak ediyorum. Bakalım bizi neler bekleyecek?
Yunan mitolojisi veya Sherlock Holmesvari olaylarla dolu roman.·504 syf.·Düşünce
9/10
2026 38. kitabı
Roman, Berlin Emniyet Müdürlüğü'nde görevli Türk kökenli Başkomiser Yıldız Karasu ve Alman ortağı Tobias Becker'ın, vahşice işlenmiş bir cinayet mahalline çağrılmasıyla başlar. Klasik dedektif ve cinayet romanı, lakin işin içinde Tanrılar varsa, bu iş kaçınılmaz olabilir. Karakterlerimiz; Yıldız ve Toby'nin, ister meslektaş olarak arkadaşlığı, isterse de dert ortağı bakımından her koşulda desteği çok iyi nüanslardan biri idi fikrimce. Dil, din, cins millet, renk, farketmeksizin insanlar birlikte iş, arkadaş ve hatta aile ilişkisi kurabiliyorsa, dünya bazıları için Uranüs'ün cenneti, bazıları için Hades'in cehennemi olabiliyor.
Adeta ritüelistik tarzında sayılan bu cinayet'in bir çok şüphelisi olmasına rağmen, romanın sonuna kadar heyacanını yitirmeden soluksuz devam etti. Sherlock Holmesvari tarzı bu romanda dikkatimi çeken konulardan biri de; Yazar sadece mitolojik tanrıları değil, aynı zamanda kayıp tarihleri ve hafızaları da dikkat merkezine çekmiştir. Romanın daha ilk sayfasında;
"Unutmanın bedelini ödeyecek unutanlar. Unuttuğunuz yerden başlayacağım." s.13
belirterek, eylemlerin bir nevi antikvari öfkesini göstermeye çalışmıştır fikrimce.
Psikolojiye de bir az yer veren yazar, insanın unutkan varlık olduğunu da sürekli baş veren olayların niteliğinde hatırlatmaya çalışıyordu zannımca. Dil bakımından olsun, hikâyesi olsun akıcı ve de sürükleyici idi. Çok beğendim.
Keyifli okumalar diliyorum.
Reklam
SON OLİMPOSLULAR
Kitap, Yunan mitolojisini modern bir kurguyla birleştiren (genç yetişkin) türünde, fantastik bir macera romanı.
Hikaye, çocukluktan beri ayrılmayan beş yakın arkadaşın etrafında şekillenmektedir. Karakterler, kendi kimliklerini keşfettikçe aslında kadim bir kehanetin parçası olan "Olimpos'un kayıp çocukları" olduklarını öğrenirler.
Hikayede tanrıların taht oyunları, Ares'in soyundan gelenlerle yaşanan çatışmalar ve Zeus ile Hades arasındaki husumet gibi klasik mitolojik unsurlar merkezdedir. Karakterlerin zihinlerine gelen sesler ve onları gölge gibi izleyen gizemli bir adam figürü, hikayeye gerilimli bir atmosfer katmaktadır. Kitap, günlük arkadaşlık diyaloglarıyla başlayıp kısa sürede fantastik öğelerle (doğaüstü sezgiler, tehlike hissi) yükselen, okuması akıcı ve merak unsurunu canlı tutan bir kurgu diline sahiptir.
Kitabın temposu, sıradan bir öğrenci hayatından fantastik bir dünyayı keşfetmeye doğru evrilen sürükleyici bir çizgide ilerliyor. Kitap, geleneksel mitolojik anlatıları modern bir arkadaş grubu dinamikleriyle birleştirmesi yönüyle, özellikle genç yetişkin fantastik edebiyatı okurlarının ilgisini çekebilecek, gizem dozu yüksek bir başlangıç yapıyor. Güzel akıcı bir kitap.
Lolita, rahatsız edici gücünü güzel cümlelerle çirkin bir gerçeği aynı masaya oturtmasından alır. Nabokov burada okuru rahat bir hikâyeye değil, dili parlatılmış bir karanlığın içine sokar. Humbert Humbert’in anlatımı ilk bakışta zeki, süslü, hatta büyüleyici görünebilir; fakat bu parlak cümlelerin altında kendi saplantısını şiirle maskelemeye çalışan hastalıklı bir bilinç vardır. Romanın en sarsıcı tarafı da budur: Kötülük bazen kaba saba gelmez; iyi seçilmiş kelimelerle, zarif cümlelerle, kendini haklı çıkarmaya çalışan bir sesle gelir.
Hikâyenin merkezinde Humbert’in Dolores Haze’e duyduğu saplantı vardır. Fakat burada dikkat edilmesi gereken şey, onun anlattığı “aşk”ın aslında sevgi değil, sahip olma isteği olmasıdır. Dolores, onun zihninde gerçek bir çocuk olmaktan çıkarılıp bir fantezi nesnesine dönüştürülür; roman ilerledikçe okur da anlatıcının diliyle gerçek arasındaki uçurumu fark etmeye başlar. Humbert kendini romantik, trajik ve tutkulu biri gibi sunmaya çalışır; ama satırların arasından bencil, manipülatif ve yıkıcı bir adam çıkar. Bu yüzden metin sadece olayları değil, anlatıcının kendini aklama çabasını da okumayı gerektirir.
Dolores’in sesi romanda çoğu zaman bastırılmıştır; asıl acı da burada büyür. Onu çoğunlukla Humbert’in gözünden görürüz, yani hikâye baştan bozuk bir aynadan yansır. Bu tercih, romanı daha da rahatsız edici yapar; çünkü okur anlatılan şeyle anlatımın güzelliği arasında sıkışır. Bir tarafta edebiyatın olağanüstü dili vardır, diğer tarafta o dilin örttüğü ahlaki çürüme. Nabokov’un yaptığı şey, okura “bak ne güzel anlatılmış” dedirtmekten çok, “güzel anlatılan her şeye güvenilir mi?” sorusunu sordurmaktır.
Bu eser, aşk romanı gibi okunursa yanlış yere çıkar; asıl mesele saplantının, gücün, istismarın ve anlatıcının gerçeği nasıl
Merhaba sevgili kitap kurtları bugün sizlere mitoloji tarzında yazılmış bir kitapla geldim
Kitabımız 5 kız arkadaşı anlatıyor. Çocukluklarından beri hiç ayrılmamış, birlikte büyümüşler. Hayatlarında bazı şeyleri fark etmeye başlayan bu arkadaşları çok farklı bir hayat bekliyordur.
Gittikleri yerde Zeus ile kavga edeceklerini düşünürlerken, karşılarına Hades çıkar. Yarı Tanrı olan bu 5 arkadaşın yolu Ares'in oğulları ile kesişir. Bir yandan aşkla bir yandan düşmanla savaşmak zorunda kalırlar.
Kızların hayatları, birbirlerine olan güvenleri, fedakarlıkları öyle güzeldi ki hayran kalmamak elde değil. Bu devirde böyle arkadaşlıklar kaldı mı dedirten cinsten. Aynı şey bir arada kalan Ares'in oğulları için de geçerli.
Peki siz bu macerayı okumaya, olimposun kayıp çocukları ile birlikte mücadele etmeye, aşkı ve dostluğu yaşamaya var mısınız?
Yazarımızın kalemine sağlık
İrem Acar
İrem Acar
Puan vermedi
SON OLİMPOSLULAR – İREM ACAR
Mitoloji tutkunları buraya toplanın okumaya başladığınız andan itibaren sizi içine çekecek harika bir kitap önerisiyle geldim.
Beş yakın arkadaş, çocukluklarından beri sürdürdükleri sıradan hayatlarının aslında hiç de sandıkları kadar normal olmadığını öğrenirler. Karşılarına çıkan büyük bir gerçekle yüzleşmek zorunda kalan bu genç kızlar, kendilerini kadim bir kehanetin tam ortasında bulurlar.
Olimpos’un son yarı tanrıları olan bu kızları; zorlu eğitimler, tehlikeli görevler ve büyük sorumluluklar beklemektedir. Zeus ve Hades gibi güçlü tanrıların yer aldığı büyük bir savaşın içine sürüklenen kahramanlarımızın hikâyesi, sıra dışı olaylar ve heyecan dolu anlara şahitlik ediyor.
Macera, mücadele, tutku, bağlılık... Bu kitapta hepsi var. Ancak gözünüz korkmasın; yazar, hikâyeyi dengede tutmak için aşk gibi güçlü ve kutsal duygulara da yer vermiş.(:
Olimpos’un çocuklarının çıktığı bu nefes kesici maceraya siz de ortak olun ve bir şans verin derim...
Alıntılar
*"Yeni gün, yeni umutlar demekti. Ve başladığı her yeni günde bir umuda ihtiyacı olacaktı."*
*"Sevdiği kadını kurtarmak isteyen birine kim engel olabilir? Onunla ölmeyi göze alan birini kim durdurabilir?"* İrem Acar
İrem AcarReklam
Reklam