Rehberiniz olacak o ışığın, hiç sönmemesine ithafen...
Publius Ovidius Naso, yaşadığı dönemde Roma'nın en sevilen şairi olmasına rağmen sürgünde öldüğü için, tıpkı anlattığı trajik hikayelerdeki gibi bir hayat yaşamıştır. Çünkü İmparator Augustus tarafından ömür boyu Karadeniz kıyısındaki Tomis, günümüzde ki Köstence kasabasına sürgüne gönderilmiştir. Ayrıca sürgüne gönderen Augustus, bizzat Ovidius'tan Dönüşümler kitabını yazmasını isteyen kraldır.
Ovidius’un sürgün cezasının nedeni, sürgünden kısa bir süre önce yazdığı Ars Amatoria (Aşk Sanatı) adlı eserinin üçüncü kitabı olarak gösterilmiştir. Çünkü tamamen kadınlar üzerine olan bu kitapta, İmparator Augustus’a göre Ovidius, kadınlara aşk konusunda öğütler vermekte, Romalı saygın kızları ve evli kadınları yasak aşk ilişkileri için yüreklendirmektedir. Ovidius’un Roma’dan ayrılışı oldukça acı verici olmuştur. Kış ortasında Yunanistan’a gitmek için Brundisium’da bir gemiye, Trakya’ya geçmek için de bir sandala binmiş ve yolculuğunu karayoluyla tamamlamıştır. Bundan sonra sürekli İmparator Augustus’a ve ondan sonra gelen İmparator Tiberius’a kendisini affetmesi için dilekçeler ve mektuplar yazmış, özlemle yanıp tutuştuğu memleketi Roma’ya döneceğine dair umudunu hiçbir zaman yitirmemiştir ancak bütün çabaları boşa çıkmıştır. Ovidius, İS 18.
yılda sürgün edilişinin dokuzuncu senesinde ve altmış yaşındayken Tomis’te hayata gözlerini yummuş ve burada gömülmüştür.
Şimdi bu acı hayat hikayesini okuduktan sonra kitabı okumak, gerçekliği tartışılır olsa da anlatılan üzücü hikayeleri daha bir içselleştirmenizi sağlayacaktır.
15 kitaptan oluşan Metamorfozlar; "Dünya’nın Başlangıcı (Dize: 5-88) Dört Çağ (Dize: 89-150) Devlerin Savaşı (Dize: 151-162)" dizeleri ile başlar. Bu yüzden ilk 50 sayfada 
Hesiodos'un 
Theogonia - İşler ve Günler kitabı gibi her dizede Tanrı ve Tanrıça isimleri ile mitolojik
Hesiodos'un Theogonia - İşler ve Günler kitabı gibi her dizede Tanrı ve Tanrıça isimleri ile mitolojik
Herkese merhaba! Bugün Olimpos Kahramanları serisinin ikinci kitabı olan Neptün’ ün Oğlu adlı kitabı yorumlayacağım.
Konusundan kısaca bahsedeyim; Percy uzun bir uykudan uyandıktan sonra kendini iki yılan saçlı kadınla yüz yüze buluyor. Her ne kadar denerse denesin bu yaratıklar ölmüyor. Percy gizemli yaşlı bir kadın tarafından bir kampa götürülüyor. Üstelik onun gibi melezlerle dolu bir kampa. Percy daha önce buna benzer bir kampa gittiğini anımsıyor fakat hafızasını kaybettiği için hiçbir şey hatırlamıyor. Daha doğrusu tek birini hatırlıyor: Annabeth. Kampa gelir gelmez iki yeni arkadaşı Hazel ve Frank’ le birlikte zorlu bir göreve çıkması gerekiyor. Görevi Alcyoneus’ u öldürüp Ölüm’ ü serbest bırakmak. Percy, bu zorlu göreve giden yolculukta geçmişini yavaş yavaş anımsamaya başlıyor. Ve bu beni çok duygulandırıyor... İlk kitapta Percy’ nin olmamasına üzülmüştüm. Şimdi de Percy var ama eski arkadaşları Annabeth ve Kıvırcık yok... Ya da Melez Kampı’ nda geçmiyor olaylar. Ben bu kitaptan çok daha ümitliydim fakat beklentilerimin altında çıktı. Kitap çok kötü demiyorum. Zaten Rick Riordan’ ın kötü bir eseri olamaz. Hata okuduğum birçok kitaptan güzeldi. İşin içine Roma mitolojisi giriyor. Bu da biraz kafamı karıştırıyor. Örneğin yazarımız ilk seride bize Poseidon, Hades, Zeus demeye alıştırdı şimdi de. Neptün, Pluto, Jüpiter dememizi istiyor. Bu da kafamı karıştırdı. Daha bilmediğimiz bir sürü terim var. Zaten bu yüzden de kitabın son sayfalarına sözlük yapmışlar. Çoğu kişi Athena’ nın İşareti’ nin çok daha güzel bir kitap olduğunu söylüyor. Buna bende eminim çünkü yedi melezimiz Argo II de buluşacak. Zaten kitabın sonlarına doğru gelmiş oluyorlar ve Percy’ nin şu sözü beni duygulandırıyor.
“Gidelim,” dedi. “Sizi diğer ailemle tanıştırayım.”
Ve Percy’ nin annesinin
