Kitap adını ve felsefesini içinde geçen şu hadis-i şerif'ten aldığını düşünüyorum;
"Ebu Musa (ra) anlatıyor:
"Allah'ın Resulü (sav) buyurdular ki: "Kur'an okuyan müminin misali Ütrücce (portakal cinsinden kokusu güzel tadı hoş bir meyve) gibidir. Kokusu güzel tadı hoştur. Kur'an okumayan müminin misali hurma gibidir. Tadı hoştur fakat kokusu yoktur. Kur'an'ı okuyan fâcir (günahkar) misali reyhan otu gibidir. Kokusu güzeldir, tadı acıdır. Kur'an okumayan facirin misali Ebu Cehil karpuzu gibidir, tadı acıdır kokusu da yoktur."
Gençlere manevi değeri aşılamayı, aile içi iletişimi ve güzel ahlakı anlatmayı hedefleyen akıcı öğretici bir üsluba sahiptir. Okumanızı tavsiye ederim. Ortaokul lise genç yaşlı herkes okuyabilir çok akıcı bir kitap.
Söz kalbin aynasıdır
Bana göre oldukça ağır bir kitap. İçindeki her şeyi layığıyla yerine getirebilmek, insana adeta evliya olmayı gerektiriyor gibi hissettiriyor. Bu yüzden yazılanlardan ders çıkarırken, onlari günümüz şartlarına uygun hale getirmek gerektiğine inanıyorum. Aksi takdirde ne arkadaşlarımızla ayaküstü sohbet edebilir ne de havadan sudan konuşabiliriz. Eser, susmanın en büyük erdem olduğunu üstüne basa basa vurguluyor; ancak bu yönlendirme, insanı dünyadan tamamen soyutlayan cinsten bir sessizliğe doğru götürüyor.
Kitap; kötü sözden, yalandan, iftiradan, laf taşımaktan, gıybetten ve kalp kırıcı alaylardan uzak durulması gerektiğini; inanan ve maneviyatını güçlendirmek isteyenlerin ders çıkaracağı hadis, rivayet ve ayetlerle anlatıyor. Fakat günümüz dünyasında bu kuralları harfiyen uygulamaya çalışmak, yerine getirmekte zorlanacağımız bir baskı yaratabilir. Bu yoğunluk bizi korkutup iyice geri çekilmeye, hatta sorgulayıp inkar edeceğimiz bir noktaya sürükleyebilir.
Demek istediğim; kitapta uç noktalara varan yerlerden ziyade alınması gereken öz dersleri almak en doğrusu. Dilimizi ve kalbimizi kötü olandan temizlemek, hem bugünümüzü hem de inananlar için ahiretini güzelleştirecek en değerli davranış olacaktır
Her çiçeğin bir mevsimi, her kitabın bir zamanı vardır. Haziranın tadını yeni hikâyelerle çıkarın.
İmam Gazali'nin kıymetli eserlerinden biri olan "Ölüm ve Ötesi", insanoğlunun bu dünyadaki yaşamı ve sonrasındaki ebedi evreni derinlemesine tefekkür etmesini sağlıyor. Kuran-ı Kerim ayetleri, Peygamber Efendimizin hadis-i şerifleri ve önemli ve derin sahabeler ile peygamberlerin hayatından verdiği örneklerle,bizleri hayatın gerçekleri ve ölümün ötesindeki hakikatler üzerine düşünmeye davet ediyor. Bu eser, inancımızı bir kez daha gözden geçireceğimizi ve derin bir tefekkür almamızı ölümün her an bizimle olduğunu derin düşüncelerin birliğini sağlayıp duyguların ve düşüncenin içinde bütünlüğü bozmadan ilerlemek ve yol bulmak için eşsiz bir fırsat bizler için manevi derinliği arayanlara en güzel tavsiye... 
Ölüm ve Ötesi
Ölüm ve Ötesi
“Asr-ı Saadetten 365 Güne” kitabı, her güne özel hazırlanmış kısa ama anlamlı bölümlerden oluşan bir eserdir. Kitabın temel amacı, Hz. Muhammed dönemindeki örnek olayları ve sahabenin hayatından kesitleri günümüz insanına aktarmaktır. Her bölüm genellikle üç unsurdan oluşur:
Konuyla ilgili bir ayet,
Konuyu destekleyen bir hadis,
Ashâb-ı Kirâm veya Asr-ı Saadet döneminden bir olay veya kıssa.
Kitabın tek negatif yönü Hissemize Düşenler kısmında hadisten çıkarılacak dersleri çok basit buldum. Ama genel okuyucuya hitap ettiği için tavsiye ederim.
Əslində, Dikenin bu kitabına "nihilizm haqqında kitab" demək çox səthi olardı. Mənə görə, bu, nihilizmin özünün etirafnaməsidir. Diken o qədər gözəl tutur ki, müasir insan nəinki Tanrını öldürüb, hətta öz iradəsini də məhv edib. Amma kitabı oxuyub qurtarıb stolu üstünə qoyanda içimdə qəribə bir narazılıq qalır – sanki Diken xəstəliyi əla diaqnoz edir, amma resepti yazmağa qorxur.
Diken deyir ki, biz passiv nihilizmlə (yəni "hər şey mənasızdır, elə isə oyna-oyna ye" məntiqi) radikal nihilizm arasında parçalanmışıq. Bu gün səhər yuxudan qalxıb sosial mediaya baxırıq – passiv nihilizm. Görürük ki, hamı əylənir, alış-veriş edir, amma gözləri boşdur. Sonra axşam xəbərlərdə terror aktı, zorakılıq görürük – bu da Dikenin "inkar iradəsi" dediyi radikal reaksiyadır. Bu təsvir mükəmməldir. Mən burada Dikeni alqışlayıram, çünki o, kapitalizmin əyləncə sənayesi ilə siyasi ümidsizlik arasındakı əlaqəni şəffaf açır.
Amma narazılığım buradan başlayır. Diken həll olaraq bizə "hadisə" (event), "aqonizm" (mübarizə içindəki birlik) və "antaqonizm" təklif edir. "Yeni bir siyasi subyekt yaranmalıdır" – deyir. Və mən öz-özümə sual verirəm: bu məşhur "hadisə"ni haradan tapaq? Bu gün baş verən bir etiraz hərəkatı götürək – hamısı ya istehlaka udulur, ya da qəddar rejimlər tərəfindən əzilir. Dikenin "subyekt yaratmaq" idealizmi mənə bir az akademik çarəsizlik kimi gəlir. Sanki o, zavodda işləyən işçiyə deyil, öz tələbələrinə – kitablar oxuyub seminar masasında mübahisə edənlərə – müraciət edir.
Mən bu məqamda Dikenlə razılaşmıram. Öz baxışımdan deyim ki, nihilizmdən çıxış yolu kollektiv partlayışda deyil, mikro-səviyyədə təkrar məna qurmaqdadır. Diken unudur ki, insan ən çox böyük ideyalar olmadığına görə deyil, məhz gündəliklikdəki rutin üzündən əziyyət çəkir. Mənə görə, nihilizmin əsl
Puan vermedi
Su gibi akıp giden bir kitap. Okurken bir dostla sohbet ediyormuş gibi hissediyorsunuz,farklı konulardan bahsedilse bile hiçbiri yabancı gelmiyor. Portal kanalını çok seven biri olarak neredeyse kitapta geçen tüm konular kendi videolarında bahsettiği konularla aynı bu yüzden ara sıra sıkıldım onun dışında çok eğlenceliydi.
