"Plato der ki bir gün eğer felsefeciler kral, ya da krallar felsefeci olursa ancak o zaman insanlar mutlu olacaktır. Hiç kuşkunuz olmasın ki felsefeciler fikirlerini bile krallara bildirmeye tenezzül etmezlerse, mutluluk umudu çok çok uzaklarda kalacaktır!"
"Filozoflar o kadar da nezaketten yoksun değiller," diye karşılık verdi. "Aslında birçoğu öğütlerini zaten kitaplarda veriyorlar; yeter ki yöneticiler bu güzel öğütleri almaya hazır olsunlar. Ancak kuşkusuz ki Plato şu öngörüsünde son derece haklıdır: Krallar bizzat kendileri felsefenin içinde olmadıkları sürece, çocukluklarından itibaren yanlış fikirlere bulaştırıldıklarından ve bu fikirlerden derinden etkilendiklerinden, felsefecilerin nasihatleri onlara kâr etmeyecektir."
Eğer gençlerin iyi terbiye edilmemelerine ve çocukluktan itibaren gün be gün karakterlerinin bozulmasına göz yumarsanız, aldıkları bu berbat eğitimin bir sonucu olarak eğilim duydukları suçları işledikleri için onları cezalandırırsanız, sorarım size, onları önce hırsızlığa alıştırıp, sonra cezalandırmış olmuyor musunuz?