Hakannn
@hakannn55
AYDN GROUP
Lisans
Bursa
14 okur puanı
Şubat 2024 tarihinde katıldı
Olay örgüsü için çok klişe diyebiliriz ama Türk Edebiyatı tarihinin ilk edebi romanı oluşu göz önüne alındığında normal geliyor. Diğer incelemelerde de değinildiği üzere Yeşilçam filmi tadında. Dil çok ağır değil. Kitap akıyor aslında ama bazı cümlelerin sonunu görebilmek için elinizi gözünüze siper etmeniz gerekiyor.
Kitabın kapağına gelince...kitapta tasvir edilen Mehpeyker bu mu yani...
Reklam
Sayfa sayısı az lakin mana derinliği açısından koca bir kulliyat niteliğinde bir risale. Ramazanın mahiyetini anlamak için okunması gereken okunmasını tavsiye edeceğim eserlerden bir tanesi
Twiter’da takip etmeye başladığım çevirmen Cengiz Çevik’in Latince ‘den çevirdiği bir kitap daha.
Eğer felsefe ile ilgileniyorsanız muhakkak siz de Cengiz Çevik’i takip edin, harika şeyler paylaşıyor.
Seneca kitabın “Mutlu Yaşam Üzerine “ bölümünde beni ilgilendiren ve birçok kişinin de kafasından geçen bir konuyu ele almış.
Gül kokulu evinizde, paranız pulunuz var, rahatınız yerinde, ondan sonra kalkıp bize felsefeden bahsediyorsunuz , gelin yer değiştirelim, siz yoksul olun biz zengin sonra görelim sizin filozofluğunuzu ? sorusuna cevap vermiş.
Kitabın özetini ise Cengiz Çevik yapmış ama önce her bölüm için güzel iki cümle ;
Ölçüsüz hazları reddetmenin gerçek haz olduğunu bilen ve erdemli yaşayan insan gerçekten mutludur.
Makam ve şöhret peşinde koşmak , yarını düşünürken bugünü kaybetmek , başka deyişle anı yaşamamak yaşamı kısaltır.
Özet ise ; İnsan, yaşamıyla ilgili olarak çoğunluğun tercihlerinin örnek alma zorunluluğunu hissetmemeli , akılı temel almalı , akla karşı duran kalabalıktan kendini kurtarmalıdır.
Kendi içine çekilip yaşamı felsefe yoluyla düşünmeye başlayan insan, çoğunluğun, yeryüzüne özgü , aslında hiçbir değeri olmayan birçok gereksiz şeye değer verdiğini , bu yüzden onlardaki dışsal unsurlara dayanan mutluluk görüntüsünün sahte ve geçici olduğunu anlayacaktır.
Mutlu Yaşam Üzerine – Yaşamın Kısalığı ÜzerineSeneca · Türkiye İş Bankası Kültür Yayınları · 202514,5bin okunma
Oğuz Atay okumak, öylesine kolay bir iş değilmiş… Bunu bir defa daha anladım, zira bundan yıllar yıllar önce “Korkuyu Beklerken” kitabını okumaya yeltendiğimi de hatırlarım; kitaba tekrardan başlarım ve anlayamazsam sinirden deliye dönerim diye kendime yediremediğimden ve korkumdan “Korkuyu Beklemeden” bir arkadaşıma hediye etmiştim.
İşin aslı sinir olmaya, kendine kızmaya, neden ben anlamıyorum demeye hiçte lüzum yoktur. Çünkü Oğuz Atay’ı anlamak bir yaşanmışlık, bir görmüş geçirmişlik, bir sevgili geçmişi, bir dost kazığı, bir aile iç çatışması hülasa bir hayat tecrübesi gerektirir. Bu sebeple her kitabın bir zamanı olduğunu düşünürüm. Şayet çok kitap okuyorsak biliriz ki, sabretmek kitap okumanın en büyük getirisidir. Kitap okuyan insanlar sabırlıdır, anlayışlıdır… Ve her kitabın sonunda sabır taşımızın az biraz daha büyüdüğünü fark etmeyenimiz yoktur; Anlamıyorsan, küsme! Unutma ki vakti henüz gelmemiştir.
Tehlikeli Oyunları oldukça uzun bir zaman dilimine yayarak okumamın sebebi Oğuz Atay’ın fikirlerinin, düşüncelerinin ve hayatı sorgulamasının bendeki hazmının kolay olmamasındandı. Her bir lokmada en hafif tabiri ile kontrpiyede kalıyordum desem yeridir. Sürekli bir ters köşeler, oyunlar, şakalar derken bir de baktım ki gerçek hayattan kendimi soyutlayıp Oğuz Atay’ın kurguladığı dünyada soluk alıp veriyorum. Ah ne oldurdu sanki o dünyada yaşasaydık da Oğuz Atay’ın o edebi havasını ciğerlerimizde solusaydık ya da kullandığı kelimelerin gücüne yaslanarak hayata karşı daha dik durabilseydik…
Maskeler. Zannediyorum ki; bir insanın salt benliği ile gündelik hayatını idame ettirmesi insanlarla dolu bir dünyada pekte olanağı olmayan bir varsayım olurdu. Düşünsenize yüzünüze tatlı, ardınızdan çamur sıçramış düşüncelerini söyleyen insanların maskesiz yani ardınızdaki
Mükemmellll1000Kitap
Çehov' un bendeki yeri ayrı. O öykülerini bile tiyatral sunar okuyucusuna. Eserlerinin her birinde felsefik bir alt yapı bulunur. İzleyicisini (öyküler dahil) düşündürmekten zevk alır. Nihai bir sonuca varmaya çalışmak yerine (mutlu son, mutsuz son gibi) anlam derinliğiyle kapıyı açık bırakır. Bu kapıyı açık bırakmasının sebebi de izleyicinin kafasını içeri sokmasını beklemesidir. Yani sanat emek ister, derken eseri okuyan veya izleyenin de emek harcamasını ister. Yani net bilgiyi vermek yerine ucu açık sorularla izlencin çeşitlenmesine fırsat verir Çehov. Uzun uzadıya tasvirleriyle sıkmaz sizi fakat karakterlerin alegorsini yapmadan da geçemez.
Altıncı koğuş bir nevi Deliliğe Övgü ' dür aslında. Normal' in çileden çıktığı bir dönemde Anormalin empatisini yaptırmış bu eserde. Sahi delilik neydi? Hızla akan hayatı hiç ölmeyecekmişcesine yaşamak; tüketim çılgınlığı, sosyal çürümüşlük, bireysellik adı altında yaşanılan yozlaşma, günden güne insanın hareketsizleşmesi (otomatik popo temizleme zırzavatı v. s.), anlamadan dinleme ya da cevap vermek üzere dinleme, sosyal medya, saçmalama üzerine fahri ünvan verilecek challange' lar, mafyaların küreselleşen dünyaya ayak uydurarak yutıbır diss' leri falan filan. Bu böyle uzar gider...
Sanıyorum ki delilik küreselleşmediğine göre (anormalliğin normalleşmesi) en azından küçük bir saygıyı hak ediyorlar gibi geliyor bana.
Allah aşkına okuyun, okutun. (:
Reklam