Yatağımızın yanında kitaplarımız duruyor, benim komodinimin üstünde benimkiler duruyor senin komodininin üstünde seninkiler duruyor, ışıklarımız da gece lâmbalarımız da ayrı fakat kalplerimiz bir çarpıyor..
Korkuyoruz. Düşünmekten ve sevmekten korkuyoruz. İnsan olmaktan korkuyoruz. İnsan yerine bir yığın kuklalar yaratıyoruz. İnsana benzetirsek, onlara acımaktan korkuyoruz..