Hakan
@hakansever
Avukat
İstanbul Üniversitesi
46 okur puanı
Ekim 2017 tarihinde katıldı
Şu anda okuduğu kitap
Maalesef kitapla bağımı hiç kuramadım, karakterlere alışmak ve olay örgüsünü takip etmek benim için hiç kolay olmadı. Nedendir bilmiyorum ama Puslu Kıtalar Atlası ile pek anlaşamadım, belki gelecekte tekrar denerim okumayı.. O zamana kadar İhsan Oktay Anar'a veda etmek en iyisi.
Hikmet, Selim ve Turgut'tan esintiler gördüğümüz Coşkun'un varolma hikayesi beni fazlasıyla etkiledi. Tiyatro metni okumak benim için biraz zor olsada, olay akışının güzelliği kitabı başka bir seviyeye getiriyor. Keşke Oğuz Atay yüzlerce sayfa yazsaydı da, Coşkun ve Saffet'in macerasına doyabilseydik. (Devamı spoiler) Cemile, insanın enerjisini alan bir karakter olarak, beni bile çileden çıkardı. Olan Coşkun'a oldu.. Bir tutunamayan daha; istediği gibi yaşayamadığı hayatına, istemediği zamanda veda etti. Emeğine sağlık Oğuz Atay
Yazarların ilk kitaplarını okumayı severim, onun en amatör halini barındırdığı için. Bu yüzden Kabuk Adam'ı okumakta oldukça keyifliydi. Kitabın tanıtımında söylenen işkence kavramı biraz abartı olmuş gibi geliyor bana, ayrıca olayların çoğunlukla ırkçılık üzerinden işlenmesi pekte mantıklı değildi. Kitapta en sevmediğim yer Tony için çirkin diye belirtilmesiydi, hemde birkaç kez.. bunun yapılma nedeni ikili arasındaki aşkın imkansızlığını vurgulamak mıydı? Bana kalırsa gereksiz olarak defalarca belirtilmiş bir ayrıntıydı bu. (Devamı spoiler) Kitabın sonu benim açımdan yeterince tatmin ediciydi, baş karakterimiz bunu fazlasıyla haketti. Tony'e karşı dengesiz davranışları sonucunda kavuşsalardı özellikle üzülürdüm.
İnanılmaz bir anlatım, inanılmaz bir tasvir. Bu olayın filmini izlesem, bu kadar net canlanmayabilirdi olaylar. Mârquez'in edebi kişiliğine hayran olmamak imkansız.. Kitabın hemen başında söylendiği gibi "İşleneceğini herkesin bildiği bir cinayetin öyküsü." Kitabı okuduktan sonra kasaba halkına duyduğum öfke uzun bir süre dinmeyebilir, tam olarak günümüzde işlenen birçok cinayeti özetleyen bir olay olmuş. Herkes olacağı bilirken; ya ihtimal vermeyerek ya da hiç bulaşmayayım düşüncesiyle hiçbir şey yapmıyor, ölen öldüğüyle kalıyor. Tek solukta bitirilecek efsane bir kitap
Kitapta, Oğuz Atay'ın anlatım tarzına çok fazla tanıklık ettiğiniz söylenemez. Burada daha yalın bir anlatım tercih edilmiş, kurgusal bir olay anlatılmadığı için bu durum çok normal. Eğer bilime meraklı birisi olsaydım, yada en azından fizikçi olsaydım; okuduğum en iyi kitaplar listesine eklerdim büyük ihtimalle. Kitapta değinilen bilimsel konularda ister istemez adapte olamıyorsun.. (Bundan sonrası kitabı okumak isteyenler için spoiler sayılabileceğinden okuyup okumama tercihini onlara bırakıyorum) Kitabın, okurken keyif aldığım üç bölümü var: Mustafa İnan ile Jale Hanımın mektuplaşma bölümü, Mustafa İnan'ın kelime kökenlerine yönelik yaptığı incelemeler ve kitabın en hüzünlü bölümü olan Mustafa İnan'ın hastalık süreci ve vefatı. Mustafa İnan gerek düşünce yapısıyla, gerek ülke için yaptıklarıyla bundan çok daha fazlasını hakediyormuş. Keşke, tıpkı kitabın yazarı Oğuz Atay gibi, yaşamında değeri daha fazla bilinebilseydi. En üzüldüğüm nokta bu.. Kalemine sağlık Oğuzcum Atay, bize böyle güzel bir insanı tanıttığın için sonsuz teşekkürler
