haklısın, cesaretin olmadan ne yapacaksın ki? hayatımda tanıdığım en korkak adamsın, herkese meydan okuyorsun ama kendi duygularından korkuyorsun. geçmişe saplanıp kalmışsın. en büyük felaketler senin başına gelmiş dimi? en büyük acıları sen çekmişsin, ben hiçbir bok bilmiyorum ki. acı nedir? bilmem. yalnızlık nedir? bilmem. dünyanın ekseni kaydı behzat, 12 cm yerinden oynadı sen bana 1 cm bile yaklaşmadın…
Bazı hikâyeler tam tahmin ettiğin gibi ilerler. Bazılarıysa son sayfada tüm bildiklerini sorgulatır. 🤯
Ters köşeleri seviyorsan, seni sonuna kadar merakta bırakacak 3 kitap önerisini keşfetmeye hazır ol!
Biliyorum, beni hiç affetmeyeceksin. Belki de haklısın. Saatler yaklaşıyor; sen gerçeklere, ben rüyalarıma veda edeceğim. Ne çok isterdim bu oyunu devam ettirmeyi. Çünkü hayatımda ilk defa birini sevdim ve hayatımda ilk defa birinin benim için endişelendiğini, beni düşündüğünü hissettim. Bu duygu bana yabancıydı ama bir o kadar da güzeldi. Demek ki buraya kadarmış sevgilim. Affetmesen de, anlamasan da, içimde kalanları değiştirmeyecek. Ben seni bütün kalbimle sevdim. Belki yanlış zamanda, belki yanlış şekilde ama sevdim. Şimdi yollar ayrılıyor, sen gerçeklerine dönüyorsun, ben ise yarım kalan hayallerimle baş başa kalıyorum. Hoşça kal sevgilim, buraya kadarmış.
Kırların Çiçek Açtığı..Hayata Dair
Belki de haklısın, bazı hikayeler kaldığı yerden değil, insanın olgunlaştığı yerden devam eder, ediyor da. Suskunluklarımızdan daha güzel oluyor her şey ve ne olursa olsun geçmeyecek;değişmiyecek sevgilim.. sana karşı hissettiğim güzel duygularım,kalp atışlarım aşkım..
-Alperen Aş
Çok haklısın SelimciğimAlıntı
"Evet bu yüzden, yorgunluğumu anlatamıyorum kimseye. Yakınmalarımda ince bir alay görüyorlar. Bu inceliği bana yakıştıranlar tabiî cahil insanlar. Ötekilerle artık görüşmüyorum. Darıldım onlara. Onlar bu dargınlığımın farkında değil tabiî. Kapıdan çıkıp gidince hemen unutuluyorum. Bir de benimle uğraşacak vakitleri yok. Çünkü uğraşmaya değmiyorum. Ben de darıldım onlara işte. Yolda, onlardan birini görünce, sıkılarak gülümsüyorum. İçimden geçenleri saklamak istiyorum. Onların içinden ne geçtiğini anlayamıyorum; yüzlerinden belli olmaz ki duyguları. Bu nedenle, yüzlerini görmek içime sıkıntı veriyor. Sıkıntıma onlar sebep oldu sanki. Hepsi de sanki hiç bir şey olmamış gibi rahatça yürüyor yolda. Karşıdan karşıya emin adımlarla geçiyorlar. Günlük yaşayışlarını sürdürüyorlar. Galiba yalnız ben yoruldum. Ve bu yorgunluğumu yaşamak zorundayım." 
Tutunamayanlar 
Oğuz Atay
Tutunamayanlar Oğuz Atay