hale kumbaroğlu
@halekum
Her çiçeğin bir mevsimi, her kitabın bir zamanı vardır. Haziranın tadını yeni hikâyelerle çıkarın.
"... Bir ağacın önünden geçen insan, nasıl olur da mutluluğa kaptırmaz kendini? Bir insanla konuşurken onu sevmenin verdiği mutluluğu duymamak elde midir?.. adım başı rastladıklarımızın, yolunu şaşırmış insanların bile hayran olunacak ne güzellikleri var... Bir çocuğa, güneşin doğuşuna, yeşeren otlara, sizi sevenlere çevirin gözlerinizi..."
Gogol'ün Podkolesin'ini tanıdıktan sonra nice dostunda "Podkolesinlik" gören sayısız insan vardır. Hiç kuşku yok ki o dostlarını Gogol'den önce de öylece tanıdıkları halde, onun böyle bir ad taşıdığının farkında değillerdi.
"... öbür hayattan da, yasalarından da bir şey anlamıyoruz. O halde mademki bu, anlaşılması böylesine güç, hatta tamamıyla imkansız bir şey; bir anlaşılmazlığın derinine varamadığım için neden sorumlu olayım?.. Tanrısal gücü anlayamayışımıza kızıp düşüncelerimizin ondan geldiğini söyleyerek onu küçültüyoruz. Onu anlamak imkansız olduğuna göre tekrar ediyorum: İnsan anlayamayacağı şeyler için nasıl olur da sorumlu tutulur? Tanrısal gücün yasalarını, gerçek iradesini anlayamadığım için beni nasıl yargılarlar?.."
Ben öldürmeye karşı verilen ölüm cezasının, işlenen suçtan daha ağır bir ceza olduğu kanısındayım. Bir karara uyarak adam öldürmek, haydut gibi adam kesmekten daha korkunçtur bence. Bir haydut tarafından gece vakti ormanda vurulan ya da kesilen bir adam, hiç kuşku yok, son ana kadar kurtulacağı umudunu taşır. Boğazı kesildiği halde kaçan ya da yalvaran insanlara çok rastlanmıştır. Buradaysa ölümü on kat kolaylaştıran son umudu kesin olarak esirgerler. Kesin hüküm ortadadır: bunun en ufak kaçamağı olmaması acıların en büyüğüdür.