Ölümlülüğü kabul etmekle insan, 'yaşama ödevini' de hatırlamış olur: İyi yaşamak gerekir, iyiliğin peşinde koşmak gerekir, ruhlarımızın iyiliği için ihtimam göstermek gerekir.
Ruh ebediyeti arzular. Bu dünyada olmayanı. İnsan işte hep bu gerilim hattında yaşar; ruhun aşkınlığa duyduğu özlemle bedenin pek sınırlı güçleri arasındaki gerilim hattında.
Nusretiye Camii'nde 'Camilerde İlmihal Okuyorum 3' ♡
--Sabah çantama ilmihali koyarken bugün vaktim olmaz muhtemelen diyordum ama nasibimizde hocanın dersi erken bitirmesi ardından Tophane'ye gelmemiz varmış :)
Ani planları ve bunlara ayak uyduran dostları severim ♡ --
"...Çocuk büyüdükçe yalnızlığının farkına varır, anne babasının uzantısı değil de onlardan apayrı bir varlık olduğunu acıyla fark eder...İşte, evde olmak o yüzden çok güzeldir. Eve aşinasınız, orada sizi şaşırtan, kaygılandıran bir şey yok. İnsan büyüdükçe yalnızlaşır. Diğer insanlarla olan münasebetlerimiz, birleşme ve ayrılma tahterevallsinde bir denge, bir kıvam bulmak zorundadır."