Pelin
@halfwaytonowhere
Şu anda okuduğu kitap
"Bak, diyelim ki sen çok yaramazlık yaptın, hiçbir şey hak etmedin. Ya Luís ne yaptı?.."
"O bir melek."
"Ya Glória?"
"O da."
"Ya ben?.."
"Bak, sen... ara sıra sen... sen... benim bazı şeylerimi yürütüyorsun, ama yine de çok iyisin."
"Ya Lalá?"
"Çok kötü dövüyor, ama o da iyidir. Bir gün kelebek boyunbağımı dikecek."
"Ya Jandira?"
"Jandira şöyle böyle, ama kötü değil."
"Ya annem?"
"Annem çok iyi, beni dövmenin onu çok üzdüğünü biliyorum. Hiçbir zaman bana bütün gücüyle vurmuyor."
"Ya babam?"
"Bak, onu bilemem. Hiç talihi yok. Bana benziyor olmalı, ailenin kötü kişisi."
"Görüyorsun ya, ailede herkes genellikle iyi. Öyleyse neden küçük İsa bize yakınlık göstermiyor? Dr. Faulhaber'in evine gidersen, masanın bir sürü şeyle tepeleme dolu olduğunu görürsün! Villas-Boaslarda da öyle. Dr. Adaucto Luz'dan hiç söz etmeyelim..."
İlk kez Totoca'nın ağlamak üzere olduğunu gördüm.
"Bu nedenle, küçük İsa'nın, yalnızca iş olsun diye yoksul doğmak istediğini düşünüyorum. Sonra da, yalnızca zenginlerin zahmete değdiğini görmüştü... Neyse, bırakalım bunları. Belki söylediklerim çok günah."
Her çiçeğin bir mevsimi, her kitabın bir zamanı vardır. Haziranın tadını yeni hikâyelerle çıkarın.
İyi bir ruh halindeyken okunmaması gereken bir kitap. Yazılanların tam olarak anlaşılabilmesi için biraz mutsuz ve aşk acısından muzdarip olmak gerek zannımca; o zaman bu abartı görünen romantizmin aslında ne kadar sade ve gerçekçi olduğu farkedilebiliyor. Bu kitabın bir ruh taşıdığı inkar edilemez bir gerçek.
Aşk romanı dünyası genelde aşk üçgeni konusunu işler ve olaya neredeyse her zaman başrol kız ve başrol erkeğin gözünden bakar. Üçüncü kişi bize ve hikayeye bir yüktür, yine de onu severiz. Kitapta ise bu durum, nişanlı bir kıza aşık olan adamın gözünden görülüyor bu sefer. Kitabı ayıran özelliklerden belki de en önemlisi bu.
Genel okuyucu kitlesi, roman okurken önce işlerin karışmasına, sonlara doğru ise düğümlerin çözülmesine alışıktır fakat bu kitap içinden çıkılamaz bir matematik denklemi kadar karışık. Sonunun böyle olmamasını, kitabın daha uzun olmasını ve hikayenin "gerçek" sonunda ne olacağını öğrenmek isterdim fakat bunu öğrenemiyor olmak da en önemli ikinci özelliği olsa gerek.
Son olarak, keşke kitap daha az betimleme bulundursaymış, bazı yerleri okumadan sadece göz gezdirdiğimi itiraf etmeliyim. Az ama boğucu betimlemeler var, yine de bir Proust'unki kadar zorlayıcı değil:)
Genç Werther'in AcılarıJohann Wolfgang Von Goethe · Türkiye İş Bankası Kültür Yayınları · 2024150,2bin okunma
