"Tohumlarını toprağın bağrına gömen şu çiftçi gibi, ben de duygularımı, düşüncelerimi ve düşlerimi şu dağınık yazılara, şu etrafa saçılmış taslaklara gömdüm. O çiftçi hasat mevsimini akşam evinde umutla bekliyor. Bense kalbimin tohumlarını, hiçbir beklenti ve umut içinde olmadan yerinde bıraktım..."
Aşk birleştirdi bizi, kim ayırabilir ki?
Ölüm götürdü bizi, kim geri getirebilir ki?
Bazı hikâyeler tam tahmin ettiğin gibi ilerler. Bazılarıysa son sayfada tüm bildiklerini sorgulatır. 🤯
Ters köşeleri seviyorsan, seni sonuna kadar merakta bırakacak 3 kitap önerisini keşfetmeye hazır ol!
Ve belki de daha zengin bir gönülle ve ruhunuza daha çok hitap eden bir dille konuşurum sizinle...
Ruhumun gizli dili..
“Benim gibi misin, kalbimin en karanlık çocuğu? Anlayabilir misin yabancı düşüncelerimi, o engin dilimi konuşabilir misin?”
Her şeyin sonunda, ölüm"; "Atları ortalığa saçmıyorum" Işık kalmadı...
Çünkü ağlamak dua etmektir, merhamet gözyaşları da sadakadır, onlar hayat ve hassasiyet dolu bir ruhtan aktıkları zaman boşuna akmış olmazlar.𓂃 ๋࣭ ⭑🪽