"Köylüme söyle ki bir gün köyüme geleceğim. Bet bereket, mutluluk getireceğim köye. Hastalıklar, sayrılıklar olmayacak. Yoksulluklar, ayrılıklar olmayacak. Zulümler olmayacak. Kimse kimseyi aşağılamayacak. Kardeşlikler getireceğim. Köylüme söyle bir gün böyle geleceğim köyüme. Bir gün geleceğim, bir gün geleceğim, bir gün... Hele azıcık bekleyin."
"Yaşlı kartallar gökte, en uzak gökte ölürler, yıldızların orada. İnsanoğlunun yaşlısı da solucan gibi sürünerek ölür oğul, sürünerek. Kartal dediğine de böyle ölüm lâyık, yerde değil ulu gökte ölmeli. Allaha da, yere de göğe de, insana da, cümle yaratığa karşı ayıptır. Kartallarla iyi bak, oğlum, gözünü kartallardan ayırma, soylu bir yaratıklardır."
Zulmeder, kötülük eder, insanı aşağılar, hak yer, insanı öldürür, yalan söyler, tüm kötülükler ona mahsustur. Dünyaya gelmiş hiçbir yaratık insan kadar birbirine ve de dünyadaki öteki yaratıklara kötülük düşünemez ve de iyilik.
Bir ilişki sevgi umuduyla başlar. Ancak her iki tarafta birbirine aşırı bağımlı olmadığından, ilişkinin içinde yok olmaktan korkulmaz. Üstelik, özerk birer varlık olduklarından bağımsız yaşantılarından edindikleri zenginlikleri ilişkiye katarak beraberliğin sürekli bir evrim içinde olabilmesini ve canlı kalabilmesini sağlarlar. Bu, kişilerin birbirlerini ilişki içinde kapatmaya çalışmadıklarını, birbirlerinin özerkliklerine saygı gösterebildiklerini, birbirini yitirme korkusunun yaşanmadığı bir beraberliktir. Gerçek sevgi bağıdır.