Halil İbrahim
@halil_17
Bir ilim ve irfan müessesesinde insan şahsiyetine daha fazla değer verilmeli ve ona her zaman hürmete lâyık olduğu fikri aşılanmalıdır.
Sayfa 86
Her çiçeğin bir mevsimi, her kitabın bir zamanı vardır. Haziranın tadını yeni hikâyelerle çıkarın.
"Bizim münevverlerimiz vagonlarından kopmuş lokomotiflere benzerler. Onlar kömürleri tükendiği yerde kalır, biz burada gebeririz."
Sayfa 81
Millî birlik dediğimiz duygu ve irade birliğinin ilk ve temel hakikatı, millet halkının yer yer üniversiteleriyle kalp ve inanış birliği yapmasından meydana gelmiştir. Üniversiteler bu birliği kurucu olmazlarsa, bir millet içinde her şehir halkı ve bir şehrin her köyü, nihâyet her teşekkül birbirini bölen, durmadan parçalayan menfaat yarışmaları yaratmakla geçinirler ki, bu hal, millet olması istenen cemaatı içinden kemirir.
Sayfa 79
Hazreti İsa, zengin delikanlıya verdiği öğütte, "git bütün varını sat ve fakirlere dağıt!" demekle fakirleri değil, zenginliğin çürüttüğü delikanlının rûhunu düşünüyordu. Biz, kazanç hırsiyle çürüyen, hem de çürüdüğünü bilemiyen rûhları düşünmeye mecburuz. En büyük merhametimiz onlara çevrilmelidir.
Sayfa 71
Fakirlerle yoksullara gelince, sosyal yardımın, sadaka veya bağış şeklinde onlara çevrilmesi haksızlık, belki de bir zulümdür; başkalarının hakkı olan rızkı onlara sadaka diye uzatan gururumuzun zulmüdür. Hayır. Bütün insanlara hakları, hak diye verilmelidir. Hakkı olmayanı vermekse, almak gibi haksızlıktır. Birine, hak etmediğini alkışla bağışlamak; öbürüne, hakkı olanı sadaka diye uzatmak: Bu zûlmün hesabını Allah bizden soracaktır.
Sayfa 72