İnsan her şey için vakit buluyor. Mesela ders çalışmaya, işe gitmeye, kitap okumaya fırsat buluyor ama mevzu bahis insanların birbirini dinlemesi, anlaması, empati yapması olduğunda vakit bulamaması insanın acizliğinin en büyük kanıtı.
İnsanlar ne tuhaf şehirlerini aydınlatmak için tonla para harcıyorlar ama asıl önemli olanı unutuyorlar insan kendi içini nasıl aydınlatabilir. Bazı insanlara bakıyorum içleri tamamen katran karası renginde kalpleri ya da bir ruhu var mı göremiyorum. İnsan ilk kendisini aydınlatmalı daha sonra ise diğer insanları kendi ışığına çekebilmelidir.