"İhmal etme, boşta olsa yolla bir cevap, Okuduğunu bileyim! Okur da yine de yazmazsan bana, Ben yine kârdayım, Gözlerimin değdiği yere değdi gözlerin."
Bir sinek, eşek sidiğinin üzerinde gezinen bir saman çöpünün üstüne kondu ve bir gemi kaptanı gibi başını yukarı doğru kaldırdı ve şöyle meydan okudu "Ben bu denizin ve gemiciliğin mektebinde okumuş, bu işe ömrümü vermişim. İşte deniz, işte gemi, işte adam, işte kaptan, işte görüşü keskin bir kahraman".
Kitaplardaki insanları seviyorum. Neden mi? Ne düşündüklerini ne hissettiklerini ne zaman ne yapacaklarını hatta bir sonraki hamlelerini dahi biliyorsun.
Gerçek insanlar öyle mi? Söylediklerini biliyorsun, düşündüklerini asla; yaptıklarını görüyorsun da hissettiklerini tahmin bile edemiyorsun.
O nedenle benim tercihim kitaplar.
En kötüsüde ne biliyor musunuz? Cehalet içinde yüzen birinin kendini devrin alimi sanması. Çünkü cahil arif olma yoluna girebilir kendini arif sanan o yolu dahi bulamaz.