"İnsan sevince her şeyi ona benzetiyor. Başka şehirde, bambaşka sokaklarda, herkes o, herkesin gülümsemesi o, kiminin saçı, kiminin bakışları, kiminin adımları. Evet, her şey sevdiğine benziyor da, bütün şehri toplasan bir sevdiğin etmiyor."
Gençler etrafa bakarak kendilerine yaşayacak hayat arıyor, yaşlılar da toprağa bakarak kendilerine yer bulma peşindeler. Kimse gökyüzüne bakmıyor. Unutturmuşlar bize gökyüzünü önce gökyüzünü sonra da özgürlüğümüzü unutturmuşlar!