A.Haluk Kayman
@haluk_kayman
Beylikdüzü
8 okur puanı
Ekim 2020 tarihinde katıldı
Bâzen bütün gün otelden dışarı çıkmıyor, namaz vakitleri müstesna, yatakta sırtüstü yatıp akşama kadar gözleri tavana dikilmiş vaziyette düşünüyor, düşünüyordu...
Bir kır kahvesine, kuru bir tahta iskemlenin üzerinde sabahtan akşama geç vakitlere kadar oturuyor, karşı karşıya geldikleri zaman Feyza'yla neler konuşacağını düşünüyor, karşılaşacakları anı hayal ederek tatlı hülyalar içine gömülüyordu…
Reklam
Kâh bir deniz kenarında saatlerce dalgaların sahile çarpışını seyre dalıyor, kâh kuytu koruluklarda ağaçların gölgesine uzanıp yaprak hışırtıları, kuş cıvıltıları arasında vakit öldürüyordu..
- Söyle bakalım, yoksa onu seviyor musun?
- Her an onu görmek istediğime göre herhalde seviyorum. Sevgi denilen şey budur, değil mi dadı?
Ah bu ümit, ah bir anda olmazı olur kılan o his…
-Bak çocuğum, bu eriği yemek istersen bu ağaca tırmanmalısın.
- Ama düşerim, diye sızlandı çocuk.
Dede:
- Belki düşersin oğlum, dedi. Hattâ belki de ölürsün. Ama düşün, insan her an ölebilir. İsteğine kavuşmak istiyorsan düşmeyi de, ölmeyi de göze almalısın. Senin yapman gereken şey bir hesap. Eğer şu olgun erik düşmene değerse, onu koparmalısın.
Reklam