Kara
@halvardbillie
Şu anda okuduğu kitap
Hangi tür kitapları seviyorsun?
🔎 Polisiye
💕 Romantik
🚀 Bilim Kurgu
🏰 Fantastik
📖 Klasik
🧠 Kişisel Gelişim
🏛️ Tarih
😱 Gerilim
Süheylâ, Adnan'ın yanına oturarak Adnan'ın elini ellerinin içine aldı. Adnan sapsarı oldu, Süheylâ teslim oluyordu. Süheyla, "Beni hakikaten seviyor musun Adnan?" dedi.
Adnan, "Çıldırıyorum! Ölüyorum Süheyla!" dedi. Ve bu sefer Adnan Süheyla'ya hakikaten çıldırıyordu. Şimdiye kadar bütün görüştüğü kadınların hepsi silinmiş, yalnız Süheyla vardı. Şimdi şu anda Belkıs bile yoktu. Süheyla'yı birdenbire bu kadar beğendiğine kendi de şaşıyordu. Süheyla Adnan'ın elini sıkarak sordu: "Bana çıldırıyorsun; benim için ölüyorsun; o kadar çok seviyorsun öyle mi? Yemin et! Annenin başına yemin et bakayım!" dedi. Adnan yemin etti.
Süheyla durdu, düşündü, "Adnan" dedi, "bir yemin daha edeceksin: Başka hiçbir kadını sevmediğine!" Adnan düşündü, yemin edebilirdi. O, bu anda başka hiçbir kadını sevmiyordu. Bu dakikada, bu saniyede yalnız Süheyla'ya çıldırıyordu. Ve başkasını sevmediğine yemin etti. Süheylä, durdu, düşündü. Adnan'ın yüzüne uzun uzun baktı
"Şimdi beni dinle Adnan" dedi; "sen dünyanın en hokkabaz adamısın!.."
Hakaretin karşısında Adnan şehvetini unuttu. Kızdı. Fakat öfke vaziyetin çirkinliğini arttıracaktı. Kibri etinin zaruretine bile üstündü. Fazla küçülmemek için işi rahatlığa vurdu; kahkahayla, "Ne yaramaz çocuksun Süheylâ" dedi, Süheylâ deli gibiydi.
