Kara
@halvardbillie
Şu anda okuduğu kitap
Süheylâ, Adnan'ın yanına oturarak Adnan'ın elini ellerinin içine aldı. Adnan sapsarı oldu, Süheylâ teslim oluyordu. Süheyla, "Beni hakikaten seviyor musun Adnan?" dedi.
Adnan, "Çıldırıyorum! Ölüyorum Süheyla!" dedi. Ve bu sefer Adnan Süheyla'ya hakikaten çıldırıyordu. Şimdiye kadar bütün görüştüğü kadınların hepsi silinmiş, yalnız Süheyla vardı. Şimdi şu anda Belkıs bile yoktu. Süheyla'yı birdenbire bu kadar beğendiğine kendi de şaşıyordu. Süheyla Adnan'ın elini sıkarak sordu: "Bana çıldırıyorsun; benim için ölüyorsun; o kadar çok seviyorsun öyle mi? Yemin et! Annenin başına yemin et bakayım!" dedi. Adnan yemin etti.
Süheyla durdu, düşündü, "Adnan" dedi, "bir yemin daha edeceksin: Başka hiçbir kadını sevmediğine!" Adnan düşündü, yemin edebilirdi. O, bu anda başka hiçbir kadını sevmiyordu. Bu dakikada, bu saniyede yalnız Süheyla'ya çıldırıyordu. Ve başkasını sevmediğine yemin etti. Süheylä, durdu, düşündü. Adnan'ın yüzüne uzun uzun baktı
"Şimdi beni dinle Adnan" dedi; "sen dünyanın en hokkabaz adamısın!.."
Hakaretin karşısında Adnan şehvetini unuttu. Kızdı. Fakat öfke vaziyetin çirkinliğini arttıracaktı. Kibri etinin zaruretine bile üstündü. Fazla küçülmemek için işi rahatlığa vurdu; kahkahayla, "Ne yaramaz çocuksun Süheylâ" dedi, Süheylâ deli gibiydi.
Hangi tür kitapları seviyorsun?
🔎 Polisiye
💕 Romantik
🚀 Bilim Kurgu
🏰 Fantastik
📖 Klasik
🧠 Kişisel Gelişim
🏛️ Tarih
😱 Gerilim
"Padişah Buharî'yi yaktıysa ne çıkar? Yakar a!.. Her yer zaten yangın yeri! Ben olsam hamamları değil, fırınları da din kitaplarıyla ısıtırdım. Herif memleketi yakıyor, bir şey demiyorsun. Şarkî Rumeli'yi veriyor, Mısır'ı veriyor, Bosna'yı, Hersek'i veriyor. On padişahın aldığını bir padişah verdi; aldırmıyor, uyuyorsun. Hoca! Hoca! Fennin çelik dişi dinin çürük kafasını delik deşik etti, Sinan kalfanın kubbesi altında Allah'ı arayan bir sen kaldın, bir de Kör hafız! Asır, tek din, tek mabet asrı! Benim Allah'ım ne senin Allah'ındır, ne mahalle imamınınki!.. Benim kubbemin kandillerini kozmoğrafya yakar, seninkini evkaf kayyumu!.."
Lavtayı bıraktığında bir an düşünceli göründü ve şuna benzer bir şey söyledi : “Bazen zamanı durdurmak istiyorum. Kimi zaman, mutlu bir anımda, kilise çanlarının bir daha hiç almamasını istiyorum bir daha hiç pazara gitmeyi istiyorum sığırcıklar havada asılı kalmasını istiyorum… ama hepimiz zamanın merhametine kalmışız aslında bütün teller biziz, değil mi?”
