Arapça 'aşaka' kelimesinden türetilen ve etimolojisi itibariyle 'niyetini' en baştan açık eden bir mefhumdur aşk. Aşeka sarmaşık demektir, aşk da aynı anlama açılır. Âşıklar bunu bilir ve kimi zaman rezilce korkuludur. Kapılarda asılı kalır sureti.
Aşkın başlıca üç komponenti, ruhsal, tensel ve toplumsal uyuşma yeterliyse, aşkın süresi, bir insan ömrü süresine ulaşmış olur; bu durumda aşk ölümsüzlüğe ulaşmış demektir ve elbette bir şans meselesidir. Aşk küçümsenecek bir duygu değildir ve elbette riskleri de barındırır. Aşkın bir biyokimyası olduğuna göre hastalığı da vardır ve aşk hastalığının hekimlikteki adı, ilişki bağımlılığıdır.
Osmanlı kadılarının, 'kararlarını etkileyebilir endişesiyle' lodoslu havalarda bakmadığı davaların toplamı bin hukuk yılı uzağımızda dursa da, bir o kadar da yakın bir meseledir bu aslında.