Küçük Prens'e göre çölü güzel yapan şey; bir yerlerde bi su kuyusu saklıyor olmasıdır. Çöl bir garip umuttur. Kuyu insanın içindedir. Kuyular Yusuf'uyla birlikte gelir çöllere. Su, çölde yalnızdır. Seraptır ve sızlar. Suyun yokluğu çöle dairdir. Çölden öte, sudan ziyade.
Bir insanın yaşamı, o insanın doğum anını genişletmesidir.
Zaman içerisinde olaylar aynı içerikte olsalar bile farklı sahnelerde oluşarak kendilerini tekrar ederler.
Alper canıgüz'ün okuduğum 5. ve en son kitabı Kan ve Gül.
Oldukça sürükleyici olan kitap kendini bir anda bugünkü aklıyla yirmi yıl öncesinde bulan Aziz'in başından geçen olayları anlatıyor.
Artık sevmeyen kadının gözlerini hemen tanırsınız. Denizi yırtan bıçak gibidir. Bombardımana uğramış tavernalar, ırzına geçilmiş melekler, etobur krizantemler, kükürt çağlayanları ve en müşfik anında, bir çift kör kuyudur o gözler.