Kayıp, Sevgi ve Yas Üzerine Dokunaklı Bir Roman·293 syf.·
10/10
2026 39. kitabı
Hamnet, William Shakespeare'in yaşamından ve ailesinin yaşadığı gerçek bir kayıptan ilham alan, duygu yüklü bir tarihî kurgu romanı. Eser, bir çocuğun ölümüyle sarsılan bir ailenin yasını, sevgisini ve çaresizliğini derin bir anlatımla okura hissettiriyor.
Anne, arı kovanlarının başında; baba ise kilometrelerce uzakta tiyatro işleriyle meşgul. Bir çocuğun sessiz çığlığı, bir annenin ömür boyu sürecek pişmanlığı ve bir babanın yıllar sonra yazacağı ölümsüz bir eser... Romanın merkezindeki bu dokunaklı hikâye, okuru ilk sayfalardan itibaren içine çekiyor.
Filmini izlemek ayrı bir keyifti, kitabını okumak ise bambaşka bir deneyimdi. Akıcı anlatımı sayesinde sayfalar adeta su gibi aktı. Karakterlerin duygularını derinden hissettiren, hüzünlü ama bir o kadar da etkileyici bir eserdi. Özellikle aile bağları, sevgi, kayıp ve yas temalarının işlenişini çok beğendim. Okurken hem düşündüren hem de duygulandıran, uzun süre etkisinden çıkamadığım bir kitap oldu.
Kitaptan beni en çok etkileyen alıntılardan biri:
“Hamnet ölümün odada, kapının orada bir yerde, gölgelerin içinde durduğunu, onlara bakmadığını ama yine de izlediğini, hep izlediğini hissediyor. Ölüm onları izliyor, zamanını bekliyor. Derisiz ayaklarıyla, nemli kül kokan nefesiyle süzülerek gelip Judith’i soğuk kollarıyla saracak ve Hamnet onu kurtarmak için hiçbir şey yapamayacak. Onu da götürmesi için ısrar etse mi acaba? Şimdiye dek hep yaptıkları gibi, birlikte mi gitmeliler?”
Kısacası, Hamnet; kayıp, sevgi, annelik ve yas üzerine unutulmaz bir roman. Duygusal derinliği ve güçlü anlatımıyla hafızamda uzun süre yer edecek, bu konudaki romanları seviyorsanız mutlaka okumanızı tavsiye ederim. Keyifli okumalar
Hamnet
Maggie O'Farrell
Hamnet
Maggie O'Farrell
Hamnet
Büyük bir ateş yakacağız çünkü ateşi düşürmenin en tesirli yolu alev alev yanan bir ateştir.
Hepinizin bildiği, çoğunuzun ya okuduğu ya da filmini mutlaka izlediği bir eser Hamnet.
Roman, Shakespeare’den çok onun eşi Agnes’e odaklanıyor. Agnes; şifacılığıyla, güçlü sezgileriyle ve evlat acısını en derinden yaşayan bir anne olarak hikâyenin merkezinde yer alıyor.
Bana göre kitabın asıl kahramanı da o.
Kitabı okurken, bir evlat kaybının sadece bir insanı değil, bir evi, bir aileyi ve hatta bütün bir hayatı nasıl değiştirebildiğine tanık oluyorsunuz. Sayfalar ilerledikçe o acının herkesi yavaş yavaş nasıl sardığını hissetmemek mümkün değil.
Hamnet, benim için yalnızca başarılı bir edebi eser değil; bir yazarın evlat acısını unutulmamak üzere satırlara işlemesinin, onu ölümsüzleştirme çabasının bir yansıması.
Ben filmini de izledim. Hem kitap hem film oldukça etkileyici ve yer yer insanın içini burkan bir anlatıma sahip.
Sizlere kitaptan birkaç alıntı bırakıyorum.
Onun gibisini tanımamışsındır.İnsanların ne diyeceği umurunda bile değil.Kendi bildiğinden şaşmıyor.
İnsanın olmak zorunda olduğu kişi olabildiği için değil,olduğu gibi,koşulsuz şartsız sevilmesinin nasıl bir şey olduğunu hatırlayarak büyüyor.
-
Sakın beni unutma ..
Bazı hikâyeler tam tahmin ettiğin gibi ilerler. Bazılarıysa son sayfada tüm bildiklerini sorgulatır. 🤯
Ters köşeleri seviyorsan, seni sonuna kadar merakta bırakacak 3 kitap önerisini keşfetmeye hazır ol!
HAMNET HAMLET
Bitkilere can veren, kuşlara fısıldayan, elini tuttuğunda insanın içini görebilen şifacı kadın Agness....
Bir tek oğlu #hamnet in geleceğini göremeyen şifacı anne...
İkizi için ölümü kandıran HAMNET.
Uzun zamandır okumayı ertelediğim bir kitaptı. Sonun da okudum. Kalın kitaplara başlamak insanı biraz korkutabiliyor ama HAMNET i elinizden bırakamayacaksınız.
Ağaçlar, kuşlar, birbirinden farklı bitkiler ile dolu ormanda kendinizi kaybedeceksiniz adete. Bir annenin hisleri, bebeği ile arasında olan bağ, hayalleri için herşeyden vazgeçen bir adam. Ben çok keyifle okudum doğrusu. Çevrenin tasvir edildiği uzun parağraflar biraz eleştirilmiş. Bence tam yerindeydi.
Sonra filmini de izledim. Ama kitabı kadar zevk vermedi diyebilirim.
Siz HAMNET i okudunuz mu?
Filmini mi daha çok sevdiniz?
Kitabını mı?
@domingo_yayinevi #maggieofarrell #okudumbi̇tti̇ #bookstagramtürkiye
İnceleme
Yazarın okuduğum ilk kitabı. Bir Shakespeare tutkunu olarak tiyatro eserlerine olan düşkünlüğümden bir tavsiye üzerine bu kitabı edindim. Shakespeare'in aksine daha alaycı ve mizahi yön kullanılmış. Konu anlatımı akıcı ve anlaşılırdı. Diyaloglardaki ince mizahlar güldürdü. Baş karakterin cimriliği baya iyi işlenmiş. 1 günde bitirdiğim bir kitaptı. Sonu da Shakespeare'den alıştıklarımın trajik bitmedi. 10 puan verdim, yazarın diğer kitaplarına da göz atacağım.
Tarihi Dokunaklı Kurmaca, Sarsıcı Bir Ağıt
Ölümün arkada kalanlar üzerine bıraktığı yükten bahseder. Bir gemide yayılan veba mikrobu Hamlet'in kardeşi Judith'e gelir. Ölüm döşeğine düşen ikizini kurtarmak isteyen Hamnet ölümle yer değiştirir. Judith iyileşirken Hamnet bir anda ölür. Oğlunun ölümünden sonra William bir tiyatro hazırlar. Ölen babanın hayaletini William oynar. Hayatta kalıp babasının yasını tutan genç ise Hamnet'e yeniden hayat vermektedir. Bitkilerin şifası, doğaüstü sezgileriyle, avuç içindeki çizgilerden insan ruhunu okuyabilen, toplumsal kalıplara sığmayan vahşi ve bilge karakter olan Agnes evlat acısıyla bu özelliklerini kaybetmeye başlamıştır. Ancak William'ın yaptığı tiyatroda Hamnet'e ölümsüzlük armağan edilmiştir.
Agnes'in evlat acısı yaşadığı kısımlar öyle güzel işlenmiş ki hissetmemek mümkün değil.
Hamnet benim için sessiz ama kalbin tam ortasına oturan kitaplardan biri oldu… Bitirdikten sonra uzun süre o duygudan çıkamadım. Filmini izlediğimde de aynı hüzün yeniden çöktü üzerime.
Kitap, Shakespeare’in oğlu Hamnet’in ölümünden ilham alıyor ama aslında merkezinde sadece Hamnet değil; bir ailenin yasla parçalanışı var. Özellikle Agnes karakteri… Sanırım beni en çok o etkiledi Doğayla kurduğu bağ, sezgileri, çocuklarına olan sevgisi ve kaybın ardından yaşadığı o tarifsiz boşluk çok gerçek hissettirdi. Filmde de o son sahne beni çok etkilemişti.
Hamnet’in ikizi Judith ile olan bağı da çok dokunaklıydı.
İkiz kardeşler arasındaki o görünmez bağ ve birinin eksilmesiyle dünyanın tamamen değişmesi… Kitap boyunca insanın içine işleyen bir kırılganlık vardı
En sevdiğim şey şu oldu yazar büyük trajedileri bağırarak anlatmıyor. Tam tersine; sessizliklerle, küçük anlarla ve insanların birbirine dokunuşuyla anlatıyor. Bu yüzden daha da vurucu oluyor..
Kitabın 2020 Women’s Prize for Fiction ödülünü almasına hiç şaşırmadım açıkçası. Çünkü tarihi bir hikâye anlatırken aynı zamanda çok evrensel bir yas duygusu kuruyor. Anne olmak, kaybetmek, suçluluk ve sevgi… Hepsi çok yoğun ama çok zarif işlenmiş
Yazardan daha önce “Esme Lennox Nasıl Yok Oldu”yu okumuştum ama “Hamnet” bende çok daha derin bir iz bıraktı sanırım. Yazar karakterlerin iç dünyasını anlatırken insanın içine dokunmayı gerçekten çok iyi biliyor.
Hamnet bana göre ölümden çok, geride kalanların sevgisini ve yasını anlatan bir roman… Sessiz, şiirsel ve çok derin bir kitap