Esma
@hamzafth
..
Şu anda okuduğu kitap
10/10
2026 12. kitabı
Bazen insanı hayata bağlayan şey, gerçekleşen hayalleri değil; geride bırakamadığı insanlardır.
Bu kitap bende en çok yarım kalmış hayallerin hüznünü bıraktı. Ahmet Cemil'in birer birer hayallerini kaybetmesini okumak zaten zorken, sonunda istediği hiçbir şeye kavuşamaması insanın içinde buruk bir his bırakıyor. Ama beni en çok etkileyen şey, her şeye rağmen hayata tutunmayı seçmesi oldu.
Yaşadığı onca kaybın ve hayal kırıklığının ardından ümidini neredeyse tamamen yitirse de annesini yalnız bırakmamak için geri dönmesi çok anlamlıydı. Belki hayalleri yıkılmıştı ama annesine olan sevgisi ve bağlılığı onu hayata bağlayan son şeydi. Bu yüzden romanın sonunu sadece bir yenilgi olarak göremiyorum. İçinde sessiz bir direniş ve yaşama devam etme kararı da var.
Hüzünlü ama etkisi uzun süre geçmeyen bir kitap. Ahmet Cemil'in hikâyesi bana bazen insanın her şeyini kaybetse bile sevdikleri için yaşamaya devam edebileceğini hatırlattı. Bu yönüyle beni derinden etkileyen bir eser oldu.
Her çiçeğin bir mevsimi, her kitabın bir zamanı vardır. Haziranın tadını yeni hikâyelerle çıkarın.
İnsan bazen bir yere değil, bir insana ait hisseder.·184 syf.·
10/10
2026 11. kitabı
Doğunun Limanları, okurken hem duygulandığım hem de üzerine uzun uzun düşündüğüm kitaplardan biri oldu. Bir yandan büyük bir aşk hikâyesini anlatırken, diğer yandan savaşın, ayrılıkların ve kimlik arayışının insanlar üzerindeki etkisini çok etkileyici bir şekilde hissettiriyor.
Beni en çok etkileyen şey ise İsyan'ın yaşadıkları oldu. Babasını kaybetmesi, savaşın yıkımı ve sevdiği kadın Clara'dan ayrı düşmesi onu derinden sarstı. Özellikle Clara'ya olan sadakati ve yıllar geçse de sevgisinden vazgeçmemesi çok dokunaklıydı. Bu durum beni gerçekten üzdü ve kitabın duygusal yönünü daha da güçlü hissettirdi.
Kitabın sonu tam anlamıyla açık ve net bir şekilde bitmiyor; yazar bazı noktaları okuyucunun yorumuna bırakıyor. Ancak buna rağmen olayların nereye vardığını ve karakterlerin kaderini hissedebiliyorsunuz. Bu da kitabın bende bıraktığı etkiyi daha özel kıldı.
Akıcı, hüzünlü ve bittiğinde kalpte iz bırakan cinsten. Ben cok beğendim ve hüzünlendiğim yerlerde oldu.
Kesinlikle okunmalı diye düşünüyorum.
9/10
2026 10. kitabı
Felsefe / Günlük türündeki bu eser, okuduğum en derin ve en samimi iç döküştü.
Stoacı felsefenin en saf halini barındıran bu kitap, yazarın kendi kendine tuttuğu felsefi notlardan oluşuyor.
Kitaba başlamadan önce, bu satırların yazarının koskoca bir Roma İmparatoru olduğunu bilmek kitaba olan bakış açımı kökten değiştirdi ve çok daha dikkatli okumamı sağladı. Dünyanın en güçlü insanının, savaş çadırında kendi ruhunu eğitmek için yazdığı günlükleri okumak farklılık kattı.
Marcus Aurelius ’un hayata, insana ve ölüme karşı olan o bilgece bakış açısına, Stoacı duruşunu çok açık ve net anlatıyor.
Felsefe / Kişisel Gelişim türleri severseniz kesinlikle okunmalı
Marcus Aurelius ’un hayata, insana ve ölüme karşı olan o bilgece bakış açısına, Stoacı duruşunu çok açık ve net anlatıyor.
Felsefe / Kişisel Gelişim türleri severseniz kesinlikle okunmalı
Dünyaya Fazla Hassas Gelenlerin Hikayesi·159 syf.·
10/10
2026 9. kitabı
Uzun zamandır okuduğum en melankolik, en sarsıcı kitaplardan biriydi. 
Osamu Dazai , toplumsal maskelerin ardına gizlenen insanlığın ikiyüzlülüğünü, ana karakter Yozo’nun gözünden o kadar çiğ ve dürüst anlatmış ki etkilenmemek imkansız.
Yozo, hayatta kalabilmek için palyaçoluk yapıp acılarını gizlese de, toplumun normlarına ayak uyduramadıkça kendi içine, bağımlılıklarına ve yalnızlığına gömülüyor. Mutlu sonla bitmiyor, içinize sıcacık bir umut bırakmıyor; aksine insanı derin bir sessizliğe bürüyor.
Kitabın sonundaki o bakış açısı kırılması ise her şeye değdi. Yozo kendini ne kadar suçlarsa suçlasın, dışarıdan bir gözün onun için 'inanılmaz iyi bir çocuktu' demesi, aslında tüm trajedinin özetiydi. İnce ama yükü çok ağır bir eser.
Benim için bu kitabın en büyük burukluğu ise kurgudan ziyade gerçeğin ta kendisi oldu. Yazar Osamu Dazai nin bu romanı tamamladıktan kısa bir süre sonra hayatına son vermiş olduğunu bilmek içimi gerçekten çok acıttı. Satırlardaki o çaresizliğin kurgu değil, yazarın kendi ruhunun son çığlığı olduğunu hissetmek kitaba karşı duyduğum üzüntüyü attırdı.
Osamu Dazai , toplumsal maskelerin ardına gizlenen insanlığın ikiyüzlülüğünü, ana karakter Yozo’nun gözünden o kadar çiğ ve dürüst anlatmış ki etkilenmemek imkansız.
Yozo, hayatta kalabilmek için palyaçoluk yapıp acılarını gizlese de, toplumun normlarına ayak uyduramadıkça kendi içine, bağımlılıklarına ve yalnızlığına gömülüyor. Mutlu sonla bitmiyor, içinize sıcacık bir umut bırakmıyor; aksine insanı derin bir sessizliğe bürüyor.
Kitabın sonundaki o bakış açısı kırılması ise her şeye değdi. Yozo kendini ne kadar suçlarsa suçlasın, dışarıdan bir gözün onun için 'inanılmaz iyi bir çocuktu' demesi, aslında tüm trajedinin özetiydi. İnce ama yükü çok ağır bir eser.
Benim için bu kitabın en büyük burukluğu ise kurgudan ziyade gerçeğin ta kendisi oldu. Yazar Osamu Dazai nin bu romanı tamamladıktan kısa bir süre sonra hayatına son vermiş olduğunu bilmek içimi gerçekten çok acıttı. Satırlardaki o çaresizliğin kurgu değil, yazarın kendi ruhunun son çığlığı olduğunu hissetmek kitaba karşı duyduğum üzüntüyü attırdı.7/10
2026 7. kitabı
Aşkın sadece bir duygu değil, bir görme biçimi olduğunu hatırlatan sıcacık bir hikaye... Jane’in başkalarının kalbini okurken kendi kalbine yaptığı o yolculuk.
.
.
Bazı hikayeler insana aşkın her yerde olabileceğini hatırlatıyor, yeter ki bakmayı bilelim.
Hafif, samimi ruhu dinlendiren, masalsı bir mola vermek isteyenlere kesinlikle önerimdir.
..
Belki de aşk, birinin dünyayı görme biçimine aşık olmaktır.
