Reklam
Said bin Mesud şöyle dedi:
"Bir kulun dünyası artarken ahireti eksiliyor ve o bundan memnun kalıyorsa, iște o, aldanmış kişidir. Oyun ve eğlence ile yüzüne tokat vuruluyor, ama o bunu farketmiyor."
Hiçbir millette hiçbir aydın genç yoktur ki kendi dilinin geçmişine vakıf olmasın.
Ön Söz
İnsan bazen bir yere değil, bir insana ait hisseder.·184 syf.·
10/10
2026 11. kitabı
Doğunun Limanları, okurken hem duygulandığım hem de üzerine uzun uzun düşündüğüm kitaplardan biri oldu. Bir yandan büyük bir aşk hikâyesini anlatırken, diğer yandan savaşın, ayrılıkların ve kimlik arayışının insanlar üzerindeki etkisini çok etkileyici bir şekilde hissettiriyor.
Beni en çok etkileyen şey ise İsyan'ın yaşadıkları oldu. Babasını kaybetmesi, savaşın yıkımı ve sevdiği kadın Clara'dan ayrı düşmesi onu derinden sarstı. Özellikle Clara'ya olan sadakati ve yıllar geçse de sevgisinden vazgeçmemesi çok dokunaklıydı. Bu durum beni gerçekten üzdü ve kitabın duygusal yönünü daha da güçlü hissettirdi.
Kitabın sonu tam anlamıyla açık ve net bir şekilde bitmiyor; yazar bazı noktaları okuyucunun yorumuna bırakıyor. Ancak buna rağmen olayların nereye vardığını ve karakterlerin kaderini hissedebiliyorsunuz. Bu da kitabın bende bıraktığı etkiyi daha özel kıldı.
Akıcı, hüzünlü ve bittiğinde kalpte iz bırakan cinsten. Ben cok beğendim ve hüzünlendiğim yerlerde oldu.
Kesinlikle okunmalı diye düşünüyorum.