Hamza Gök
@hamzagok
Mütercim/Tercümanlık
73 okur puanı
Temmuz 2021 tarihinde katıldı
Yaşlı adam, "Nereye gidersen git, yanlış yapman gerekecek. Bu hayatın temel şartı, kendi kimliğine aykırı davranmak zorunda kalmak. Bir noktada, her canlının bunu yapması gerekiyor. Nihai karanlıktır bu, yaradılışın bozguna uğra masıdır, hayatla beslenen, evrenin her yanındaki lanettir bu," dedi
Reklam
Bu prova sona erecek, gösteri bitecek, sanatçılar ölecek ve son partisyon da öyle veya böyle yok olacak; sonunda "Mozart" ismi de kaybolup gidecek ve toz kazanmış olacak.
Süprüntü
Süprüntünün Birinci Yasası," dedi Isidore. Süprüntü, süprüntü olmayan her şeyi uzaklaştırır. Gresham'ın kötü para yasası gibi. Ve o dairelerde bu süprüntüyle savaşacak kimse yok."
"Böylece her yeri ele geçirdi," diye tamamladı kız. Başını salladı. "Şimdi anladım."
"Burası," dedi Isidore, "seçtiğin bu daire, içinde yaşayamayacak kadar süprüntüleşmiş. Bu süprüntü-faktörünü azaltabiliriz; dediğim gibi, diğer dairelerdeki eşyaları alabiliriz. Ama..." Aniden sustu.
"Ama ne?"
"Kazanamayız," dedi Isidore.
"Neden?" Kız koridora çıkarak kapıyı arkasından kapattı; sıkılgan bir tavırla kollarını küçük, dik memelerinin üstünde kavuşturup anlama, gayretiyle adama baktı. Veya Isidore'a öyle geldi. En azından dinliyordu.
"Kimse süprüntüye karşı kazanamaz," dedi. "Olsa olsa geçici veya belki de benim dairemde olduğu gibi tek bir noktada zafer kazanılabilir. Ben şimdilik süprüntünün baskısı ve süprüntü-olmayan arasında bir tür denge yarattım. Ama nihayetinde ya öleceğim ya da buradan gideceğim ve zibil tekrar kontrolü ele alacak. Bu evrensel bir prensip; bütün evren tam ve mutlak bir süprüntüleşmenin son safhasına doğru yaklaşıyor."
Anı yaşamak boş vermek değil, farkına varmak, farkında olmak, değerini bilmektir.
Reklam