Orhan C.
@han29
Çocuk gözüyle yazılan her kitabın ayrı bir güzelliği var bundan önceki okuduğum Gorki'nin çocukluğum kitabında da bu masumiyet göze çarpıyordu
''O zaman kendi kendini yargılarsın." diye cevapladı kral. En zor olanı da budur. Kendi kendini yargılamak, bir başkasını yargılamaktan kat kat zordur. Eğer kendi kendini yargılamayı başarabiliyorsan o zaman gerçek bir bilgesin demektir."
içe yolculuk ve kendini sorgulama bu kadar güzel anlatılamaz
"Hoşça git," dedi tilki."
Vereceğim sır çok basit: İnsan ancak yüreğiyle baktığı zaman doğruyu görebilir, Gerçeğin mayası gözle görülmez."
Küçük Prens unutmamak için tekrarladı: "Gerçeğin mayası gözle görülmez."
bu söz üzerine yazı yazmak okur olarak haddime değil kanaatindeyim
Ben üzgündüm.
Ama onlara “Yorgunum” dedim.
okuyun altını çizin tekrar okuyun,canınız sıkıldı tekrar okuyun
“Kötü bir anıyı unutmanın en iyi yolu güzel bir tanesiyle değişmektir.”
bir çocuğun gözünden sunulan ve anlatılan her hikaye çok masum ve gerçekçidir benim için.Çocukluğum Gorkinin kendi hayatını yazdığı ve gerçekten de hüzünlü ve ibretlik bir hayat mücadelesi...Rus insanının çekdiği sefalet ve bozulan aile yapısı erken yaşta kayıp edilen baba ve Anneannesi ve dedesi geçen belli bir dönem
Zeze ,Beyaz gemide ki çocuk ve Momo karakterlerinin yanında daha çok hayatın acı tarafını gören ve gerçek kişilik Aleksis
ve en çok hoşuma giden tarafı Anneannenin Tanrısı ile Dedenin tanrısı arasında kalmış olması Merhametli Tanrı mı? Cezalandıran Tanrı mı?
okuyucuya çok şey katacak ve Rus Hakkının yaşantısını da öğreneceğiniz bir kitap iyi okumalar
Hasan Ali Toptaş'ın okuduğum ilk kitabı Anlatılan Baba sevgisi güzel bir Eşin 57 yıllık hayat arkadaşına hizmeti bakımı ve vefası,sevgisi harika ama anlatımla ilgili maalesef aynı şeyi söyliyemeyeceğim aynı şeyleri çok sık tekrar etmesi ,Babanın geçirmiş olduğu kazayı eşine çocukları 6-7 yaşına kadar anlatmaması,Gelinin bir kere dahi Aziz amcanın yanına gitmemesi,cenazede gidiyor.Ayağı protezli birinin Ankarada kışta havuza düşmesi ve kimsenin ilgilenmemesi,Ankara Denizli arası gidip gelmesi ve atı her seferinde görmesi,Evin önüne gelen çocuğu görmesi,Eve gelenlerin sıralı listesini bol bol tekrar etmesi ben Duygu anlamında bir şey bulamadım.
Cemal Süreya'nın
Sizin hiç babanız öldü mü?
Benim bir kere öldü kör oldum satırları bu kitaptan daha çok duygusal etkileşim yaptı bana
iyi okumalar
