"Sabahleyin,
Karayı kaldırın mavi koyun umudumu yitirmedim.
Beni çağırın gülümserken uykunun bir yerinde.
Eliniz beyazken uzatın isterim.
Karayı kaldırın sevgi koyun umudumu yitirmedim..."
Yan yana uzanırdık
Ve ıslaktı çimenler.
Ne kadar güzeldin sen,
Nasıl eşsiz bir yazdı.
Bunu anlattılar hep
Yani biten bir aşkı.
Geçerken bu dünyadan
Bütün ölü şairler.