Tabiata merakı olanlar bilirler ,çiçeklerin yerlerini ve topraklarını sevmekleri lazım geldiğini bilirler.Kupe,sardunya vb.yerini beğenmeyen/ yadirgayan çiçek , önce ' yaprak nesesini' kaybeder,sonrada solup gider.Enpahali yöntemleri uygulamanız da fayda vermez.
İnsanlarda böyledir .Bu benzerliği en iyi anlatan örneği Borgerain bir öyküsünde okumuştum.Aklimda kaldığı kadar kısaca anlatayım:Olay, Endülüs de geçiyor.Enduluslu bir müslüman,beraberinde İspanya'ya getirip diktikleri palmiye agaclarinin birine yaslanıp şu şiiri okuyor: "Sende ey palmiye sen de/yabancisin bu toprağa."