Kitapçıda gezerken ilk çıktığı günlerde almıştım bu kitabı. Kapağı ve ismi dikkatimi çekmişti. Aradan beş altı ay geçmesine rağmen kalan son elli sayfayı anca bitirebildim. Metin olarak gayet akıcı ama duygusal tarafı o kadar ağır kii okumakta daha doğrusu sindirmekte güçlük yaşıyorsunuz. Bir de anneniz vefat edeli yeni bir sene olmuş ve hâlâ yas süreciniz bitmediyse ( o süreç hiç bitmiyor) okumak daha da zor oluyor. Gerçek hayattan kaleme alınmış bir iç döküş, bir günlük desem doğru olur sanırım. Yazar, babasıyla olan hem geçmiş hem de 2023'teki zamanlarını sayfalara ustaca aktarmış. Yaşananlar gerçek olduğu için okura da o samimiyet, acı, hüzün, özlem...fazlasıyla geçiyor. Annemin ve onunla birlikte benim yaşadıklarıma da benziyor. Çok fazla spoi vermek istemekle bereber diyebilirim ki bir evladın babasına ya da babanın evlatlarına olan vedâsına gün gün nasıl yaklaştığını anlatıyor. Sonucu bile bile o günü bekleyerek günleri tüketmek insanı çok yıpratıyor ama teselli eden yazarın da deyimiyle bu ayrılığın bir daha tekrarlanmayacak olması. Anılarla, babadan kalan eşyalar ve bahçıvan defteriyle o bağ hiçbir zaman kopmayacak. Ölüm, soğuk bir kelime. Soğuk olduğu kadar da gerçek. Nereye, ne kadar kaçarsak kaçalım o son mutlaka birimizi buluyor. Önemli olan sonrasında nasıl yaşamaya devam ettiğimiz. Tabii ki tavsiyedir. Yalnız yas sürecinde ya da duygusal olarak zor bir dönemdeyseniz okumayı sonraya erteleyin.