Mehmet Fatih Altın
@haraba
Peygamber , kendisinden sonra başka bir elçinin gelemeyeceğini söylemişti. Eğer bu doğruysa hz Ali'nin karizmasının, dini açıdan hiçbir önemi yoktu. Bu durumda , Müslümanların, Peygamber soyundan gelenleri cemaat liderliğinden ayrı tutmaları, gücün tek elde yoğunlaşmasını önlemeleri evrensel düzeyde eşitlikçi bir mesaj olan islamiyetin değerleri açısından daha faydalı olmaz mıydı? Bu noktada, hz Ali'nin karizması onu tartışılabilir hale getirmiyor muydu ? Ve bu durum, Ali'nin coşkulu destekçilerini onu yeni bir peygamber ilan etmeye teşvik etmeyecek miydi?
İslamiyet, yalnızlaştırılmış, izole bireysel kurtuluşa odaklanmak yerine , erdemli bir toplumun kurulması icin bir plan sunar. Bireyler, bu toplumun birer unsuru olarak ve yetimlerin kendilerini dışlanmış hissetmeyeceği, dulların asla evsiz , aç ve üzgün olmayacakları bir islami sosyal projeye katılıp ona uyum sağladıkları sürece cenneteki yerlerini hak ederler
Eğer bir insan hayatı boyunca anne-babasının gözlerinde belli bir role uygun yaşamaya çalışmışsa ve bu imajı da sonradan kendi içinde taşıyıp devam ettirmişse; bırakın kendi gücünün ne olduğunu bulup inandıklarını savunmaya çalışmak, neye inandığını bile bilemeyecektir. Hareket etmeye başlamasından önce bile onun cesareti bir boşluktur çünkü kendi içinde gerçek bir temeli yoktur.
İnsanın bir parça olmaktan çıkıp da bir birey olmaya başladığı her adımda cesarete ihtiyaç duyulur. Bireyin kendi doğumunun sancılarını çekmesi gibi her adımda cesaret yer alır.Bir askerin ölüm riskini göze almasında ya da bir çocuğun okula gitmesinde olsun cesaret tanıdık ve güvenli olandan ayrılmak demektir.
Cesaret sadece bir insanın arada sırada vermesi gerektiği, özgürlüğünü ilgilendiren kararlar için değil; aynı zamanda bağımsızlık ve sorumlulukla hareket eden bir insan olması için yapısına birer birer taşları ekleyecek günlük hayatın kararlarında da gereklidir.
Goethe, şunları yazmıştı: "İnancın desteklediği tüm lirik şiirler, hangi tarzda yazılmış olurlarsa olsun, zengin bir içeriğe ve insanın ayaklarını yerden kesecek bir güzelliğe sahiptirler. Öte yandan, şüpheciliğin hakimiyetine girmiş olanlar, ilk bakışta güzel gözükseler bile anlamlarını kaybetmeye mahkumdurlar... zira kimse kısır bir düşünce yumağıyla boğuşmaktan zevk almaz."