Ateşli sözlerimle kandırıp
Yanlış yolun karanlığından
Düşmüş ruhunu kurtardığım zaman
Derin bir azab duyarak
Seni saran ayıbı
Pişmanlıkla içinde lanetledin
Unutkan vicdanını anılarınla cezalandırmak için
Benden önce olanları tek tek bana anlatırken
Birden bire yüzünü ellerinle kapadın
Ruhundaki isyan sonunda utançla, dehşetle sarsılarak göz yaşlarına boğuldun.
Gecenin bir yarası yabanın ortasında gerçek bilginin ne olduğunu anladım . Köyde pek çok deneyim kazanabilirsin dedim uykuya dalarken, ama ihtiyacım olan tek şey okumak ,okumak,daha fazla okumak...