Harun Cengil
@haruncengil
Şu anda okuduğu kitap
“Arkamı dönüp sessizce çekildim. Onun huzurundan ayrılırken tüm bedenimin ter içinde kalmasına rağmen tuhaf bir şekilde üşüdüğümü, öte yandan, yüzümün alev alev yandığını hissettim. Ne birisiyle yüz yüze gelmek, ne de kimsenin gözlerine bakmak istiyordum. Çünkü gözlerim... Ağlıyordum! Bu gözyaşlarının erkekçe bir öfkeden kaynaklandığını söylemek isterdim, ama heyhat, bunlar utanç gözyaşlarıydı. Karada yaşayan bir insan, en nihayetinde kral tarafından cezalandırılır. Oysa denizde, kralın yerine geçmiş olan kaptandır cezayı veren. Denizde insanın erkeklik onuru kırılır. Bir tür mücadele belki bu - ne tuhaf değil mi?”
Denizde insanın erkeklik onuru kırılır.
“Pişmanlık kadar insana yakışan bir hal tanımadım ben Molla Kasım. Düşün ki ateşe atılmış yanıyorsun, ama her yanış bir kere daha temizliyor seni. Tam öyle bir zaman... Düşünsene; bir kapıya ikinci defa gitmek... Kaçtığın, terk ettiğin yere geri dönmek... Elveda demediğine dönüp merhaba demek... Çok zordur, çook...”
