Stefan Zweig öyküleri mini dizi tadı veriyor bana. Genelde hikaye kalburüstü olur, ama daha da önemlisi hikaye akarken karakterlerin psikolojik çözümlemeleridir hoşuma giden. Bu kitapta da bir köpek, köpeğin sahipleri ve yan komşuları üçgeninde bir hikaye kurgulamış Zweig. Okuduğum Zweig kitapları içinde beni en çok huzursuz hissettiren ve zaman zaman da garip şekilde sinirlerimi bozan bir kitap oldu. Ama yine de bu kitap için sadece olumsuz şeylerden bahsetmiş olmam onu kötü yapmaz.
Tüm bunlara rağmen, bakış açısı farklılıklarından dolayı kitabı çok beğenenler de olabilir. Okumak isteyenlere keyifli dakikalar diliyorum.