Hasan Aldemir
@hasanaldemirtr
Şu anda okuduğu kitaplar
Serkan Karaismailoğlu’nun Kalk Bi Dopamin Demle kitabı, dopamini yalnızca “mutluluk hormonu” gibi yüzeysel bir yerden değil; motivasyon, ödül, alışkanlık, tatminsizlik ve sürdürülebilir başarı ekseninde ele alan akıcı bir metin. Kitap, modern insanın sürekli daha fazlasını isteme hâlini sade örneklerle açıklıyor. Özellikle insanın yalnızca mutlu olmayı değil, başkalarından daha mutlu olmayı istemesi üzerine yaptığı vurgu, çağımızın kıyas ve tatminsizlik döngüsünü güzel yakalıyor.
Bence kitabın en güçlü tarafı, dopamini tamamen kaçınılması gereken bir şey gibi değil; doğru yönetilmesi gereken bir araç gibi ele alması. Kitabın ana fikri şu noktada belirginleşiyor: Büyük bir dopamin zirvesinden sonra freni hayat kendiliğinden çekerse bu bizi kötü hissettiriyor; ama frene bilinçli olarak biz basarsak, süreci daha sağlıklı yönetebiliyoruz. Bu yüzden kitap; ödülü sürekli büyütmek yerine, ödül kaynaklarıyla mesafe kurmayı, iç ve dış motivasyonu doğru yerde kullanmayı ve uzun soluklu işlerde dopamin dengesini korumayı öneriyor.
Okurken altını çizdiğim en önemli düşüncelerden biri, fikrin eylemle desteklenmediği sürece zihinde sınırlı kalacağıydı. Çünkü motivasyon tek başına yeterli değil; onu davranışa dönüştürmek gerekiyor. Kalk Bi Dopamin Demle, bilimsel dili ağırlaştırmadan gündelik hayata temas eden, okuru hem düşündüren hem de kendi alışkanlıklarını gözden geçirmeye çağıran bir kitap. Özellikle erteleme, ödül bağımlılığı, tatminsizlik ve sürdürülebilir motivasyon üzerine düşünenler için pratik değeri olan bir okuma.
Reklam
Nevzat’ın Hafızasında Bir Türkiye Portresi
Ahmet Ümit ile geç tanıştım. 
Yırtıcı Kuşlar Zamanı, yazardan okuduğum ilk kitap oldu ve açıkçası bu tanışma benim için güçlü bir başlangıç sayılır. Çünkü Ahmet Ümit’in dili, olayları akıcı biçimde anlatışı, okuru sıkmadan merakta tutması ve polisiye atmosferi diri tutma becerisi bu romanda kendini hemen hissettiriyor.
Kitap, Başkomser Nevzat’ın etrafında şekilleniyor; fakat bu defa mesele yalnızca bir cinayetin çözülmesi değil. Ağva’da bir heyelan sonucu ortaya saçılan kemikler, zamanla Nevzat’ın geçmişine, ailesinin ölümüne ve teşkilatın içindeki karanlık ilişkilere uzanan daha büyük bir dosyanın kapısını aralıyor. Yani roman bir yandan faili meçhul bir cinayetin peşinden giderken, diğer yandan uyuşturucu operasyonları, kirli polisler, suç örgütleri, siyaset-mafya ilişkileri ve ahlaki çürüme gibi alanlara temas ediyor. Bu yönüyle kitap sadece polis teşkilatına değil, aslında birçok kuruma ve toplumsal yapıya da ayna tutuyor. Çünkü romanda anlatılan bozulma yalnızca bireysel bir kötülük değil; liyakat kaybolduğunda sadakatin, sadakat kaybolduğunda yasanın, yasa kaybolduğunda ülkeye bağlılığın da zedelendiği daha geniş bir çöküş hali.
Benim için kitabın en başarılı taraflarından biri, birçok kişiyi şüpheli konumuna getirip asıl sorumluyu sona saklama becerisiydi. Polisiye atmosfer genel olarak diri tutulmuş. Dil sade, akış rahat, olay örgüsü merak duygusunu büyük ölçüde koruyor. Ahmet Ümit’in okuru yormayan ama meseleyi de hafife almayan anlatımı, kitabı hızlı okunur hale getiriyor.
Fakat kitabın eleştirilecek yanları da var. Özellikle Başkomser Nevzat’ın travması, hafıza kaybı ve psikojenik füg meselesi romana psikolojik bir derinlik katıyor; fakat yer yer olay örgüsünün hızını düşürüyor. Rüyalar, tekrarlar ve hatırlama çabaları bazı okurlar için anlamlı bir derinlik1000Kitap
Ahmet Ümit ile geç tanıştım. Yırtıcı Kuşlar Zamanı, yazardan okuduğum ilk kitap oldu ve açıkçası bu tanışma benim için güçlü bir başlangıç sayılır. Çünkü Ahmet Ümit’in dili, olayları akıcı biçimde anlatışı, okuru sıkmadan merakta tutması ve polisiye atmosferi diri tutma becerisi bu romanda kendini hemen hissettiriyor.
Kitap, Başkomser Nevzat’ın etrafında şekilleniyor; fakat bu defa mesele yalnızca bir cinayetin çözülmesi değil. Ağva’da bir heyelan sonucu ortaya saçılan kemikler, zamanla Nevzat’ın geçmişine, ailesinin ölümüne ve teşkilatın içindeki karanlık ilişkilere uzanan daha büyük bir dosyanın kapısını aralıyor. Yani roman bir yandan faili meçhul bir cinayetin peşinden giderken, diğer yandan uyuşturucu operasyonları, kirli polisler, suç örgütleri, siyaset-mafya ilişkileri ve ahlaki çürüme gibi alanlara temas ediyor. Bu yönüyle kitap sadece polis teşkilatına değil, aslında birçok kuruma ve toplumsal yapıya da ayna tutuyor. Çünkü romanda anlatılan bozulma yalnızca bireysel bir kötülük değil; liyakat kaybolduğunda sadakatin, sadakat kaybolduğunda yasanın, yasa kaybolduğunda ülkeye bağlılığın da zedelendiği daha geniş bir çöküş hali.
Benim için kitabın en başarılı taraflarından biri, birçok kişiyi şüpheli konumuna getirip asıl sorumluyu sona saklama becerisiydi. Polisiye atmosfer genel olarak diri tutulmuş. Dil sade, akış rahat, olay örgüsü merak duygusunu büyük ölçüde koruyor. Ahmet Ümit’in okuru yormayan ama meseleyi de hafife almayan anlatımı, kitabı hızlı okunur hale getiriyor.
Fakat kitabın eleştirilecek yanları da var. Özellikle Başkomser Nevzat’ın travması, hafıza kaybı ve psikojenik füg meselesi romana psikolojik bir derinlik katıyor; fakat yer yer olay örgüsünün hızını düşürüyor. Rüyalar, tekrarlar ve hatırlama çabaları bazı okurlar için anlamlı bir derinlikBülbülün Gözünden Gülü Okurken, İçimizdeki Dikenlerle Yüzleşmek1000Kitap
Bazı kitaplar tarih anlatır; bazıları tarihin içinden geçip insanın kalbine dokunur. 
Hz. Muhammed (sav) için Bülbülün Kırk Şarkısı , benim için ikinci gruba giren kitaplardan biri oldu. 
İskender Pala bu eserinde Hz. Peygamber’in hayatını kuru bir siyer aktarımı olarak değil, bir bülbülün gözünden, gülün etrafında dönen derin bir muhabbet ve hakikat arayışı olarak anlatıyor.
Kitabın asıl meselesi sadece “Peygamberimizin hayatında ne oldu?” sorusu değil. Daha derinde, insanın kendi içindeki putlarla yüzleşmesi, cahiliyenin sadece Kâbe çevresindeki taşlardan ibaret olmadığını; ihtiras, makam hırsı, servet tutkusu, gurur ve kibir gibi iç putlarla bugün de devam ettiğini göstermesi. Bu yüzden kitap, sadece geçmişe baktırmıyor; okuru kendi içine de döndürüyor.
İskender Pala’nın eserde en başarılı olduğu taraflardan biri, İslam tarihinin kırılma noktalarını roman estetiği içinde verebilmesi. Hz. İbrahim’den başlayıp Mekke’ye, Fil Vakası’na, yetimlik yıllarına, vahye, hicrete, savaşlara ve vefat hüznüne uzanan çizgi kronolojik olarak sağlam ilerliyor. Fakat yazar her olayı sırf “tarihsel bilgi” olsun diye almamış; daha çok okuyucunun zihninde ve manevi dünyasında iz bırakacak hadiseleri seçmiş. Bu tercih eserin yükünü azaltıyor, etkisini artırıyor.
Ben kitabı yer yer bir tarih metni okur gibi değil, bir film izler gibi okudum. Olayların göz önünde canlanması, sahnelerin duygusal yoğunluğu, Mekke’nin havası, hicretin sarsıntısı, Uhud’un acısı, vefat bölümünün iç burkan atmosferi çok güçlüydü. Özellikle “Ağlamamak mümkün müydü? Kim babasını kaybeder de ağlamazdı?” çizgisindeki duygu, kitabın sonlarına doğru okuru sadece bilgiyle değil, kayıpla, sevgiyle ve ümmet bilinciyle de karşı karşıya bırakıyor.
Pala’nın dili bu kitapta oldukça yerli yerinde kullanılmış. Daha önce bazı eserlerinde betimleme yoğunluğu
Hz. Muhammed (sav) için Bülbülün Kırk Şarkısı , benim için ikinci gruba giren kitaplardan biri oldu. İskender Pala bu eserinde Hz. Peygamber’in hayatını kuru bir siyer aktarımı olarak değil, bir bülbülün gözünden, gülün etrafında dönen derin bir muhabbet ve hakikat arayışı olarak anlatıyor.
Kitabın asıl meselesi sadece “Peygamberimizin hayatında ne oldu?” sorusu değil. Daha derinde, insanın kendi içindeki putlarla yüzleşmesi, cahiliyenin sadece Kâbe çevresindeki taşlardan ibaret olmadığını; ihtiras, makam hırsı, servet tutkusu, gurur ve kibir gibi iç putlarla bugün de devam ettiğini göstermesi. Bu yüzden kitap, sadece geçmişe baktırmıyor; okuru kendi içine de döndürüyor.
İskender Pala’nın eserde en başarılı olduğu taraflardan biri, İslam tarihinin kırılma noktalarını roman estetiği içinde verebilmesi. Hz. İbrahim’den başlayıp Mekke’ye, Fil Vakası’na, yetimlik yıllarına, vahye, hicrete, savaşlara ve vefat hüznüne uzanan çizgi kronolojik olarak sağlam ilerliyor. Fakat yazar her olayı sırf “tarihsel bilgi” olsun diye almamış; daha çok okuyucunun zihninde ve manevi dünyasında iz bırakacak hadiseleri seçmiş. Bu tercih eserin yükünü azaltıyor, etkisini artırıyor.
Ben kitabı yer yer bir tarih metni okur gibi değil, bir film izler gibi okudum. Olayların göz önünde canlanması, sahnelerin duygusal yoğunluğu, Mekke’nin havası, hicretin sarsıntısı, Uhud’un acısı, vefat bölümünün iç burkan atmosferi çok güçlüydü. Özellikle “Ağlamamak mümkün müydü? Kim babasını kaybeder de ağlamazdı?” çizgisindeki duygu, kitabın sonlarına doğru okuru sadece bilgiyle değil, kayıpla, sevgiyle ve ümmet bilinciyle de karşı karşıya bırakıyor.
Pala’nın dili bu kitapta oldukça yerli yerinde kullanılmış. Daha önce bazı eserlerinde betimleme yoğunluğu
İlber Ortaylı; olabildiğince tarafsız ve bilge dolu tarihçiliğiyle alandaki otoritesi herkes tarafından bilenen bir gerçektir.
Moda haline gelen tarihi dizi, film ve romanlarda reyting uğruna tarihi gerçeklikten uzak, kimi zaman kültürel değerlerle alay edilen, alt metinlerle toplumun geçmişe bakış açısını negatif şekilde yönlendirme gayretleri son dönemde dikkat çekmektedir. Bu doğrultuda yazar, 
Osmanlı’yı Yeniden Keşfetmek adlı eserinde bahsi geçen çalışmalar merkezli 'yeni bir tarih inşa etme çabası' ile 'yaşanmış tarih' gerçekliğine dikkat çekmektedir. Birçok başlıktan oluşan eser; Osmanlı'da eğitimden sanata, bırakılan kültürel mirastan toplumun aile yapısına oradan padişahların yaşantısından almış oldukları eğitimden saray mutfağına kadar çok farklı yelpazelerde bilgiler vermektedir. Bunun yanında yazarın kültürel mirasımızın neden çok önemli olduğunu ve bu mirasın neden korunması gerektiğine dikkat çekmesi takdire şayan bir durum.
Osmanlı'yı oluşturulan seneryolardan ziyade tarihi gerçekliklerle yeniden keşfedip tarih alanında kültür düzeyini yükseltmek isteyen herkesin okuyup incelemesi gereken bir eser. Keyifli Okumalar...
Usta yazar Zülfü Livaneli tarafından kaleme alınan Kaplanın Sırtında adlı eser; II. Abdülhamid'in 1909 yılında hâl edilmesi sonrası Selanik'e gönderilmesi ile başlayıp 1912 yılında Balkanlarda başlayan isyan hareketleri sonrası Selanik'in düşme ihtimali üzerine dönemin Sultanın irade-i seniyesiyle yeniden Payitaht'a getirilmesine kadar geçen süreci ele almaktadır. Abdülhamid'e darbe yapan ittihatçılarla birlikte saf tutan Tabip Yüzbaşı Atıf Hüseyin Bey, daha sonra Selanik'e sürgün edilen Abdülhamid'in özel doktoru olarak görevlendirilmiştir. Doktor Atıf, tarihin tozlu raflarında gerçeklerin yok olmasının önüne geçmek için dönemin istibdat gerçeklerine rağmen Abdülhamid ile gerçekleştirdiği döneme ışık tutacak sohbetleri gizliden gizliye notlar alarak hatırat haline getirmiştir. Abdülhamid döneminin daha objektif değerlendirilmesine referans olacak bu hatırat notları, yazarın temel kaynağını oluşturmaktadır. Yazar, belirtilen bu süreç içerisindeki olayları; kimi zaman II. Abdülhamid'in kimi zaman Selanik'teki doktoru olan Atıf Bey'in bakış açısı ile okuyucuya sunmaktadır. Kısıtlı sürgün dönemini kapsayan bu eseri asıl değerli kılan şey; II. Abdülhamid'in kendi dönemindeki ilgi çekici hadiseler hakkındaki değerlendirmeleri içermesidir.
Eserde ele alınan ilgi çekici bazı hadiseler ise şunlardır;
1. Sultan V. Murad'ın iyileşme emareleri göstermesi üzerine Abdülhamid'in düblajlı tedbiri neydi?
2. Ermeni çetelerinin Osmanlı Bankası'nı basması üzerine Abdülhamid, beklenenin aksine çetecilere ne yapmıştı?
3. Hepsi Ortodoks olan Balkan kiliselerinin birleşmesine neden mani olmak istemişti? Mani olmak için yapılan faaliyetler nelerdi?
4. Ortadoğu gibi karmaşık bir coğrafyanın Osmanlı barışı içinde yaşamasını nasıl başarmıştı? Bölgenin Şiî, Sünnî ve Kürt gerçeklikleri
Reklam