Hasan Arslan
@hasanarslan
Şu anda okuduğu kitap
Gerçekten de, biri tarafından terk edildikten sonra, aynı yerde kalarak yalnız yaşamak zordur. Biliyorum. Ama yaşamdan bir şey beklemediği için kendini dışlanmış, yapayalnız hissetmekten daha acımasız bir şey yoktur.
Anlaşılan o da benim dünyamdan silinip gitmiş. Sanki insanlar benim ait olduğum dünyanın kenarından teker teker düşüyorlar. Hepsi de durmadan ilerliyor ve ansızın yok oluyorlar. Bir yerlerde dünyanın sınırı türünden bir şey olmalı. Bense her zamanki gibi günlük sıradan yaşamımı sürdürüyorum. Özellik bulunmayınca, dün, bugün ve ertesi gün arasındaki ayrım giderek az hissedilir oluyor.
Birden düşündüm ki, buradan çıkabilirim ama kaçamam. İnsan ne kadar uzağa giderse gitsin, yine de kaçamayacağı şeyler var.
Kendi kendine, "Süper! Başardım, başka biri oldum işte" desem bile, eski ben'in hep oradadır, yüzeyin altında ve bir şey olur olmaz, hemen başını çıkaracak "Selam,iş te buradayım!" diyecektir. Galiba sen bunu anlamamışsın. Sen başka bir yerde yaratılmışsın. Hatta denebilir ki, senin kendini değiştirme niyetin bile başka bir yerde yaratılmış.