Hasan Arslan
@hasanarslan
Klinik Psikolog
Yüksek Lisans
İzmir
Antakya
182 okur puanı
Mart 2017 tarihinde katıldı
Şu anda okuduğu kitap
Sabitlenmiş gönderi
Benim kendim olmaktan başka çarem yok. İnsanlar beni ne kadar terk ederse etsin, ben insanları ne kadar terk edersem edeyim, birçok güzel duygu ve mükemmel rüya yok olup gitse bile, ben kendimden başka bir şey olamam.
Yüreğimin derinliklerinde üzüntüye benzer ama yapısı onunkinden farklı bir duygu, gelişen bir bitki gibi dokunaçlarını uzattı. Böyle hissetmeyeli uzun zaman olmuştu. Sanırım yüreğimde henüz bilmediğim yerler vardı. Zamanın dokunamadığı alanlar.
“Bazen kendimi anlayamaz oluyorum” diye açıldım dürüstçe. “Belki de kendimi gözden kaybediyorum demeliyim. Bu yaşamda kendim olduğumu, asıl ben olarak yaşadığım hissini duymuyorum. Yalnızca bir gölge olduğumu düşündüğüm zamanlar oluyor. Böyle hissetmek beni rahatsız ediyor çünkü kendimin bir taslak biçimine bürünmüş, becerikli bir şekilde kendimi oynuyormuşum gibi geliyor bana.”
Demeye çalıştığım şey, bir kez katıksız,saf aşkı tadanların, deyim yerindeyse, kalplerinin bir parçası ışınlanır. Bir anlamda yanmış gibi olur. Özellikle de o aşk yarım kalmışsa. Böylesi bir aşk, o kişi için daha ötesi olmayan bir mutluluktur, ama aynı zamanda baş belası bir lanettir. Anlatabiliyor muyum?