Hasta insan, hasta bir insandı; doğası gereği ve deneyim biçimleriyle. Hastalık kurbanını öyle bir hale getiriyordu ki sonunda onunla geçinmeye başlıyordunuz: Duygular köreliyor, bilinçte kopukluklar oluyor, merhametli davranan bir öz uyuşturma başlıyordu.
.... "toplumla uyumlu" bir insandı. Hırslı olmadığı gibi aşağılık kompleksli, kıskanç biri değildi; aşırı önyargıları, güçlü takıntıları, koyu siyasi görüşleri olan biri de değildi. İnsanın kişiliğinin dengesini bozan şeyler en azından göründüğü kadarıyla, onda yoktu.