istanbuli
@hasanev
Sâdi Şirazî 'ye sormuşlar; İnsan nedir? “Yek katre-i hûnest, sâd hezârân endîşe..” “Bir damla kan ve bin bir endişe..” demiş.
Bundan âlâ biyografi düşünemiyorum.
399 okur puanı
Ekim 2020 tarihinde katıldı
Bir çağrışımı paylaşabilmek.
Yağmurun sesini dinleyebilmek, kokusunu alabilmek, onca yaşantıya, iyi ya da kötü şarkıya, şiire, yalanlar ve kandırmacalarla özdeş onca hikâyeye karşın hâlâ güzel diyorum sonra kendi kendime. Uzak, belli belirsiz bir toprak kokusu geliyor o anda burnuma, bu kokunun uyandırdığı çağrışımları seninle paylaşabilmeliydim diye düşünüyorum. Bir çağrışımı paylaşabilmek diyorum sonra. Bir çağrışımı paylaşabilmek.
Bazı hikâyeler tam tahmin ettiğin gibi ilerler. Bazılarıysa son sayfada tüm bildiklerini sorgulatır. 🤯
Ters köşeleri seviyorsan, seni sonuna kadar merakta bırakacak 3 kitap önerisini keşfetmeye hazır ol!
Hiçbir şey kalmıyor oysa zamanla geriye, hiçbir şey kalmıyor durup dururken dönen anılardan, kendi kendini kandırmaların sızısından ve hiçbir şeye yaramayan umutlanmalardan başka.
İnsanlar kimi ilişkilerde bir gölge olmanın hikâyesini bizlere yeniden anımsatırcasına, anımsatmak istercesine geçiyordu yanımızdan. Hiç kimse bir başkasının hüznünde, hissedip de anlatabileceklerinde değildi.
Belli belirsiz bir görüntü evet.
Ama bütün bunlar ne için ki diye soracaktı sonra kendi kendine, hayallerimizden her geçen gün biraz daha çok uzaklaştıktan, özlediğimiz onca insana ulaşamadıktan sonra ne için ki böylesi kandırmacalarla yenilgilerimizi ertelemek? O hikâyede, her şeyin bitmeye, bir çıkmaza doğru gelişmeye başladığı bir zamanda, sevdiği onca kitap arasında belli belirsiz bir görüntü olmayı deneyecekti öyle olunca da. Belli belirsiz bir görüntü evet. Varlığına kayıtsız kalmayı yeğleyenleri korkuları ve yüzeysellikleriyle baş başa bırakmanın bir başka biçimi olacaktı bu.
Hangi hüzünler taşınmıştı bir başkasından bir başkasına, hangi özlemler anlatılabilir, hangi sevinçler paylaşılabilir olmuştu o küçük aşk oyunlarında?